Stevig tegenvallende film die pas tegen het eind enigszins bijtrekt. Tot die tijd is het te flauw, te karikaturaal om dit serieuze en waargebeurde verhaal goed weer te geven.
Mogens Glistrup is een briljante advocaat, met fiscaal recht als specialiteit. Hij is bevriend met een flamboyante reisondernemer. Samen zetten ze een bestaande vliegmaatschappij onder druk , duwen hem het faillisement in en bouwen de fundamenten voor hun eigen onderneming daarop voort.
We praten over jaren 60, Simon Spies is een soort Transavia/Ryanair-figuur die spotgoedkope reisjes naar de Spaanse zon bereikbaar maakt voor de modale Scandinavier.
Naarmate het succes toeneemt, radicaliseren ze beide: Glistrup in zijn voornemen om zo weinig mogelijk belasting te betalen en Spies in zijn wens tot hippie-achtig zelfbewust ondernemen. De zaken komen op de schouder van Glistrup te leggen (dat blijkt lucratief) terwijl Spies blowt, snuift en seksueel experimenteert.
Dit gaat goed totdat de staat het niet langer pikt en duikt in het web van BV's dat de mannen gebouwd hebben. Glistrup wordt aangepakt, Spies laat hem keihard vallen en het hele conglomeraat kakt in.
Nog eenmaal richt de briljante advocaat zich op: een anti-belasting partij moet de politiek opschudden. Dat gaat goed, zolang het goed gaat.
Is waargebeurd, de naam Mogens Glistrup kende ik dan ook al doordat zijn Vooruitgangspartij later een van de vele racistische partijtjes in Europa werd. Waarvoor hij óók veroordeeld werd.
Zoals gezegd: het laatste stuk is iets interessanter omdat dan het spel tussen beide mannen nog wordt aangetrokken, de rest is flauw .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten