Wie zijn vorige film "A single man" gezien heeft, weet dat Tom Ford een man van het beeld is. Designer pur sang en dat speciale gevoel ademen zijn films ook. Om die reden begin ik mijn recensie ook daarmee: vooraleerst is "Nocturnal animals" een lust voor het oog. Overtuigend.
De film zelf wekt meer twijfels op, al is het maar door de bewust mystieke gelaagdheid die Ford in de film weet te brengen. Binnen het verhaal van de ongelukkige galeriehoudster Susan (Amy Adams) en haar hernieuwde contact met ex-man Edward speelt het verhaal van het boek van laatstgenoemde. Edward heeft een boek geschreven en heeft het manuscript aan zijn ex opgestuurd.
Het is spannend, het is gruwelijk en herhaaldelijk legt Susan het geschrokken ter zijde. Ze ligt wakker (al deed ze dat toch al: ze heeft niet echt talent voor "geluk in het leven" en de relatie met haar huidige echtgenoot is nu niet bepaald bruisend te noemen). Steeds dieper raakt ze in het verhaal betrokken, steeds meer wil ze toegeven aan de neiging om Edward op te bellen of te mailen. Die liet heel slim zijn contactgegevens achter onder zijn brief, hij weet dat Susan dit niet zal kunnen doorlezen zonder reactie te willen geven.
Het ene deel van het verhaal is postmodernistisch gestileerd: u kent ze wel, die cliché kille grote villa's met grote glazen ruimtes en wijnbars, met betonnen badkamers en design inrichting. In die wereld leeft Susan. Het andere deel van het verhaal is western: een American Highway met een misdaad die gepleegd wordt op een jong gezin, met een onnavolgbaar eigenwijze sheriff (opnieuw een prachtrol van Michael Shannon), met irritante redneck-mannen die diezelfde snelweg terroriseren. Dat is de wereld van Edward.
Langzaam raakt de ene wereld verweven met de andere.
Met : Amy Adams, Jake Gyllenhaal, Michael Shannon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten