The Invite - Olivia Wilde

The Invite op IMDb (7,8)
The Invite op Moviemeter (3,50)
The Invite op WIkipedia

De treinenloop was in de war, daarmee ook mijn zaterdagplanning. Ik had een bezoekje aan Eye in gedachten, maar daar zou ik niet op tijd kunnen komen. Dan maar de blik de andere kant op gericht: go east, young man! Want in het pittoreske Enkhuizen is immers dat schitterende Film in de Drom-theater, waar ook immer mooi spul voorhanden is. Een korte check leerde mij dat ik daar "The Invite' kon gaan zien, het nieuwste werk van de intense actrice/regisseuse Olivia Wilde. Haar eerdere films spraken zeer tot de verbeelding dus pakte ik met vreugde de trein de andere kant op. En dat ik dan ook nog een dikke cast (Wilde zelf, Seth Rogen, Edward Norton en de immer sprekende Penelope Cruz) erbij kreeg, in een setting die sterk aan "Carnage" deed denken ook nog: het maakte het treinreisje een waardige. 

Er staat spanning op, zoveel is duidelijk als Joe thuiskomt van zijn werk. Zijn vrouw Angela staat op scherp, ze is hyperdepieper en heeft totaal geen aandacht voor Joe's verhalen over zijn problematische reis. Wat gebeurt er? Al snel wordt duidelijk waarom Angela als een werkbij door het huis sjeest: de buren komen! Ze heeft de bovenburen uitgenodigd om nu eindelijk eens kennis te maken. De dochter is uit logeren, Angela pakt uit met een mooie reeks kazen en hapjes, Joe hoeft alleen maar de wijn te verzorgen. Joe is onaangenaam verrast en maakt duidelijk dat hij helemaal geen zin heeft in een etentje met de buren. Bovendien: hij vindt het maar een luidruchtig en snobistisch stel, met hun lawaaiige seks en hun overduidelijke tevredenheid met zichzelf. Joe's bezwaar valt in het luchtledige, na langdurig gekibbel gaat dan toch de bel. 
Angela doet haar best de perfecte gastvrouw te zijn voor haar invitées maar al snel blijkt dat het burenkoppel veel te classy is voor de toch wel eenvoudige Joe en Angela. Er wordt wel honderuit gepraat maar nog weinig losgelaten, aanvankelijk dan. Want net op het moment dat Joe op het punt staat om de buren te zeggen waar het op staat, doen zij een ontboezeming die de sfeer als een blad aan een boom doet omslaan. Zozeer zelfs dat Angela en Joe gedwongen worden diep in hun binnenste te kijken om te zien wie zij zelf zijn, wie ze samen zijn en waar hun diepere wensen en dromen liggen. Dit kan niet goed gaan, dit wordt een verbaal bloedbad.

Met: Olivia Wilde, Seth Rogen, Penelope Cruz, Edward Norton

Gezien in : Film in de Drom
FIN - song : Graham Nash/Joni Mitchell - Our House (demo)

Abre los ojos (aka Open your eyes) - Alejandro Amenabar

Abre los ojos op IMDb (7,7)

Abre los ojos op Moviemeter (3,72)

Na jaren deze weer eens herzien. Destijds een spraakmakende film (dermate spraakmakend dat ie Hollywood verleidde tot het maken van de remake "Vanilla Sky"). Omdat ie zomaar weer eens voorbij kwam op de filmzender deze maar weer eens aangeklikt. Ik kan hem nog steeds goed hebben, deze verwarrende film met de doorbraakrol van de oogverblindende Penelope Cruz, alsmede de doorbraak van regisseur Alejandro Amenabar. 

We kruipen in het hoofd van Cesar, een op het oog zeer succesvolle jongeman die vrouwen met speels gemak om zijn vinger windt en die daarnaast een goedlopend bedrijf heeft geërfd van zijn bij een ongeluk omgekomen ouders. Niets aan de hand, zo lijkt het.

Cesar geeft dan ook een feestje om zijn status te bevestigen. Hij baalt dat vriendin Nuria plots opduikt, hij lijkt de interesse in haar alweer een beetje te hebben verloren. Helemaal als zijn maatje Pelayo (doorgaans een stuk minder succesvol op het relationele vlak) op het feest verschijnt met de wonderschone Sofia. Cesar negeert Nuria en richt zijn aandacht volledig op Sofia, die hij graag "wat beter wil leren kennen". Het zindert  tussen hen, hij brengt Sofia naar huis. Verder niks. 

Het volgende moment zien we Cesar ondervraagd worden door een psychiater. Of hij kan uitleggen wat er gebeurd is en wat hij allemaal gedaan heeft. Op dat moment wordt de kijker aan het werk gezet: wat is waar? Wat is waan? Amenabar meent ons mee in een gedroomde werkelijkheid, die de rol van slachtoffer en dader continue laat verspringen. Zo vergaat het de kijker ook: steeds verspringt de sympathie. Boeiend en razend knap.

Met: Eduardo Noriega, Penélope Cruz, Fele Martinez, Najwa Nimri , Chete Lera

 

L' immensitá - Emanuele Crialese

L'Immensitá op IMDb (6,4)
 L'Immensitá op Moviemeter (3,21)

Intens. Integer, Ingewikkeld. Immens. Deze Italiaanse film (jazeker, La Cruz kan ook gewoon Italiaans spelen) gaat vol in op de emotie. Sympathieke doch complexe hoofdpersonen en ook een volbloed klootzak aan wie het makkelijk een hekel hebben is. 

Clara is moeder. En een hele goede. Op wervelende manier begeleidt ze haar kinderen, ze omringend met alle speelse warmte die een moeder kan hebben. Ze zijn haar alle drie even lief maar de oudste, Adriana, vraagt toch wel haar speciale aandacht. Adri, zoals Clara haar liefkozend noemt, is dan wel het oudste meisje, maar zo voelt en ervaart ze dat niet. Ze voelt zich Andrea, een jongen, en heeft daarover menig gesprek met haar moeder. Die is begripvol, stimulerend en motiverend, maar kan ook niet veel meer doen dan dat: we praten over de jaren 70 in het nog zeer traditionele Italië,

Adriana/Andrea heeft overigens nog veel meer zorgen: scherp observerend ziet ze dat haar knappe en wervelende moeder vastzit in een liefdeloos huwelijk. Ze vindt haar moeder vaak veel te toegeeflijk aan die nare vent die verwacht dat het eten op tafel staat als hij thuiskomt, die niets moet hebben van de tamelijk vrije opvoeding die zij haar kinderen geef ten die haar 's avonds tegen haar wil tot seks probeert te forceren. Clara probeert haar problemen heimelijk weg te drinken maar Adri ziet alles en steunt haar moeder in alles. Ze helpen elkaar hun ongelukkige lot beter te accepteren maar zoeken gezamenlijk naar een uitweg.

Met : Penelope Cruz, Luana Giuliani, Vincenze Amato

FIN - song : Johnny Dorelli - Tema dal film "Love Story"
FIN - song : Don Backy - L'Immensitá

Competentia Official (aka Official Competition) - Mariano Cohn & Gaston Duprat

Competentia Official op IMDb (7,0)
 Competentia Official op Moviemeter (3,06)

Veelbelovend affiche, potentieel lekker script ook maar het komt er allemaal iets te weinig uit naar voren, is mijn bescheiden mening. Iets te satirisch, iets te schmierend. Wel veel leuke Almodovar-achtige momenten, waardoor het geheel gelukkig net niet verzuipt. 

Steenrijke magnaat wil herinnerd worden. En liefst anders dan "hij had een hoop geld". Hij overweegt zijn stad een brug te schenken maar bedenkt plots een beter idee: hij koopt de filmrechten op een boek en wil onsterfelijkheid bereiken door de producent te worden van een spraakmakende film. 

Daartoe huurt hij de onconventionele Lola Cuevas in, een lesbisch-feministische regisseuse die elke keer weer alle regels overboord gooit om haar films spraakmakend te krijgen. In overleg met de magnaat huurt zij de twee grootste sterren van het moment in. Totaal tegenovergestelde persoonlijkheden zijn ze: de solide en strenge Ivan Torres en de flamboyante zelfoverschatter Felix Rivero. 

De heren moeten twee strijdende broers verbeelden, ze willen het elk op hun eigen manier doen maar krijgen daar de kans niet voor. Dit doordat Lola ze vrij frequent op het verkeerde been zet: ze ontregelt de acteurs continu om hun ego af te breken en zo het beste uit hun personage naar boven te halen. Dat heeft nogal wat gevolgen.

Met : Penelope Cruz, Antonio Banderas, Oscar Martinez, José Luis Gomez , Irena Escolar

FIN - song : Keith Jarrett - The rich and the poor

Nine - Rob Marshall

Nine op IMDb (5,8)
 Nine op Moviemeter (2,55)

Als ik al iemand anders had willen zijn in dit leven, dan is dat misschien wel Daniel-Day Lewis. M.i. de beste acteur van zijn tijd, een charismatische man met een vleugje mysterie om zich heen. Het verbaast me daarom dat ik van het bestaan van deze filmtitel helemaal niets af wist. Of misschien ook weer niet, want als ik vooraf geweten had dat dit een halve musical betreft, dan had ik m misschien nooit op "play" gezet. Hoe dan ook, nu wel gezien: DDL altijd +1 en je krijgt er hier nog eens gratis een dikke sterrencast bij.

We gaan naar Cinecitta, de filmstudio's in Rome. Filmregisseur Guido Contini (in mijn ogen behoorlijk gemodelleerd naar grootmeester Fellini) worstelt met zijn nieuwe productie. Hij wordt vereerd als de grootste regisseur van zijn tijd, maar zijn laatste twee titels deden het niet goed. Contini lijdt aan ideeënarmoede, hij weet niet meer wat hij nog kan doen om een goed verhaal te vertellen. De persconferenties komen er aan, de wonderschone actrices zijn al gecontracteerd, de crew staat te wachten op orders. Maar die komen niet, Contini heeft simpelweg nog geen script. 

Hij is moe, voelt zich ziek en slaat continu op de vlucht. Op de vlucht voor zijn team, maar zeer zeker ook voor zijn vrouw, die hem terecht verwijt dat hij affaires met zijn hoofdrolspeelsters heeft (en vooral: dat hij die aanhoudt). De prachtige Carla probeert hem met dramatisch gedrag te verleiden voor hem te kiezen, zijn steractrice Claudia Jensen ondergaat spottend zijn toenaderingen maar hapt nimmer toe. Contini zit aan alle kanten klem, terwijl de producenten nu toch echt actie verwachten van hun duurbetaalde regisseur.

Met : Daniel Day-Lewis, Marion Cotillard, Penelope Cruz, Nicole Kidman , Judi Dench, Sophia Loren, Kate Hudson , Fergie

FIN - song : Kate Hudson - Cinema Italiano

The 355 - Simon Kinberg

The 355 op IMDb (5,5)
The 355 op Moviemeter (2,75) 

Net verschenen, maar nu al kun je een deel 2 uittekenen. Dat duidt doorgaans op een formulefilm en daar moet je van houden. Bij mij leeft dat niet zo , derhalve had ik wel bedenkingen tijdens het kijken van deze film. Ondanks een zich mijlenver van tevoren aftekenend verloop zaten er bij vlagen wel aardige tongue-in-cheeck grapjes in die het verhaal draagbaar maakten. En, gek genoeg draait het hierbij niet om de minste actrices, om vrouwen die ik hele sterkte dingen heb zien doen in andere films. 

Agente Mace Brown wordt door haar bazen in Langley, USA ingezet om op zoek te gaan naar de criminelen die in Colombia een levensgevaarlijke harde schijf hebben buitgemaakt. Deze drive maakt het mogelijk om via het toetsenbord het vliegverkeer te ontregelen, stroomnetten uit te schakelen en op wereldschaal zaken te ontregelen. Een van de medewerkers van het Colombiaanse drugssyndicaat loopt over en biedt de CIA een ruil aan : voor vele miljoenen is hij bereid de drive én wereldvrede aan te bieden aan de Amerikanen. 

Mace wordt er met haar partner Nick Fowler op afgestuurd, maar de Parijse deal loopt mis. Het blijkt dat ook de Duitse geheime dienst van het project op de hoogte is, die hebben hun solistische topagente Marie Schmidt er op gezet. Deze weet inderdaad de schijf te bemachtigen en een klopjacht volgt. Mace verliest haar partner Sebastian maar weet zich ondertussen wel gesteund door haar oude CIA-vriendin Khadisha Ayeme én door de Colombiaanse psychologe Graciela Riviera. Gezamenlijk maken ze jacht op Marie, die op haar beurt weer overvallen wordt door het misdaadsyndicaat van topcrimineel Elijah Clarke. Marie weet dat ze in haar eentje te weinig kan uitrichten en sluit zich aan bij de andere vier dames om de zich naar Hong Kong verplaatste strijd te vervolgen. Een heldinnenstrijd is nodig, het gaat flink tekeer. 

Met : Jessica Chastain , Lupita Nyong'o , Penelope Cruz, Diane Kruger, Sebastian Stan, BingBing Fan, Jason Fleming

FIN - song : Peaches - Boys wanna be her

Madres Paralelas (aka Parallel Mothers) - Pedro Almodovar

Madres Paralelas op IMDb (7,1)

Madres Paralelas op Moviemeter (3,36)

Gelukkig is het tweede deel van de film beter maar de eerste helft van Almodovar's nieuwste begint als een ordinaire soap. Als de lijnen van het verhaal langzaam bijeen komen en het hoofdthema van de film (verwantschap en familie) er dik bovenop ligt, bereikt de film een acceptabel niveau. Doorgaans ben ik zeer geporteerd van Almodovar (een kleurrijke en zwierige manier van filmen, verhalen over sterke vrouwen en hun relatie tot de wereld) maar ik denk te mogen zeggen dat dit niet zijn beste is. Net te houterig, net niet goed genoeg .

Janis heeft een afspraak met de antropoloog Arturo die ze wil inschakelen om onderzoek te doen naar een massagraf uit de burgeroorlog, waar vermoedelijk haar overgrootvader in begraven ligt. Het klikt tussen de twee, ze krijgen een relatie en Janis wordt zwanger. Arturo weigert zijn vrouw te verlaten voor Janis, maar Janis is vastberaden de baby te krijgen. Ze is een zelfstandige vrouw die al over de dertig is en acht het een "nu of nooit" kans. 

Als ze voor de bevalling naar het ziekenhuis gaat, komt ze op de kamer te liggen met de jonge Ana. Ook onverwacht zwanger geraakt, maar als tienermoeder nog niet eens gestart met haar leven. Janis vat sympathie op voor het meisje dat duidelijk de last draagt van een dominante, doch afwezige moeder. Terwijl hun pasgeboren baby's op de observatiekamer liggen, wisselen de vrouwen telefoonnummers uit en beloven elkaar te contacten over hoe het gaat met het opgroeiende kind. 

Wanneer Arturo na enige tijd contact opneemt met Janis om te vertellen over de voortgang van het massagraf-project vraagt hij Janis of hij de baby ("toch ook zijn kind") mag zien. Hij herkent niets van zichzelf of van Janis in baby Cecilia en vraagt Janis tamelijk direct of hij wel de vader is. Hoewel Janis ontkent andere sekspartners te hebben gehad, rijst bij haar de twijfel. Ze doet een DNA-test die glashard uitwijst dat zij niet de moeder van Cecilia kan zijn. Om uit te vinden of de baby's wellicht in het ziekenhuis verwisseld zijn , zit er voor Janis niets anders op dan contact te zoeken met Ana. Dat lukt, maar er volgt verschrikkelijk nieuws. 

Met : Penelope Cruz, Milena Smit, Israel Elajalde, Rossy de Palma, Aitana Sanchez-Gijon

FIN - song : Alberto Iglesias - En procesion/La Fosa

Wasp Network - Oliver Assayas

Wasp Network op IMDb (5,8)
Warrige film , gek genoeg wel op waarheid gebaseerd. Je moet als kijker goed je best doen om te blijven volgen aan welke kant iedereen op dat moment staat: er is spionage en contra-spionage, er is terrorisme en contra-terrorisme, er is activisme en er is misdaad. Voor mij teveel van het goede, de maker zal er vast iets anders mee bedoeld hebben dan er bij mij uiteindelijk bleef hangen.

1990, de wereld zag er opeens anders uit. De Koude Oorlog was beëindigd: de Muur was gevallen en de Sovjetunie was geïmplodeerd. Met angst en beven keek het communistische Cuba naar de gevolgen voor hun bestaan. Ze hadden altijd kunnen bouwen op de steun van de Russen maar die hadden nu genoeg aan hun eigen problemen.

In Miami, de zuidoostpunt van de Verenigde Staten, had zich een groeiende kolonie Cubaanse vluchtelingen gevestigd. Steeds vaker lukte het mensen om met bootjes en met kleine vliegtuigjes het Amerikaanse vasteland te bereiken en daarmee te ontsnappen aan honger en armoede. Er ontstond een verzetsbeweging die - uiteraard gesteund door de Amerikaanse overheid - van plan was om generaal Castro af te zetten en het land "te bevrijden".

Deze voorkennis is nodig om de film een beetje te kunnen bevatten. We zien piloot Rene zijn parachutespring-vliegtuigje plots in de richting van Miami koersen, hij vlucht. Daarbij laat hij vrouw en dochter achter, in de veronderstelling dat er snel een hereniging zal komen. Dat blijkt lastiger dan gedacht:  moeder en dochter worden gevolgd en beschimpt vanwege de verrader die Rene voor land (en voor hen ) was. Rene komt in contact met de verzetsbeweging en zet zich in als piloot voor verkenningen van de wateren tussen Cuba en de VS. Op een gegeven moment stapt hij zelfs over naar de FBI, die ook heel graag willen poken in de moeizame relatie van deze groepering met hun vaderland.

Zoals gezegd: ik vond het verhaal te warrig om het goed te laten landen (pun intended). Ik sta sympathiek tegenover vrijheidsbewegingen, maar ik sta ook sympathiek tegenover de dappere pogingen van Cuba om zich tegen het imperialistische Amerika te verzetten. Maar bij deze film weet ik echt niet welke kant ik nou had moeten kiezen.

Met  : Edgar Ramirez, Penelope Cruz, Gael Garcia Bernal , Wagner Moura , Ana de Armas

Dolor y Gloria- Pedro Almodóvar

Dolor y Gloria op IMDb (7,7)
"Blackstar!" Dat was het eerste dat door mijn gedachten rolde toen gisteravond de aftiteling aanging. Waar had ik nu precies naar gekeken? Almodóvar, een mij zeer goed liggende regisseur (met al zijn sterke vrouwen, moederskindjesmannen, hoeren, homo's en joyeuze kleuren in vele van zijn films), die Almodóvar toonde ons zijn zwanenzang. Althans: dat is mijn interpretatie. Ik moest aan Bowie denken die zijn laatste album aan de wereld schonk in de eindigende fase van zijn leven. Almodovár vertelt - via de hoofdpersoon Salva overigens - over zijn ziektes, zijn angsten en zijn pogingen met het verleden in het reine te komen. En dat doet ie prachtig. Mocht dit inderdaad zijn laatste film zijn, dan beschouw ik het als een dikke vette punt op een glorieuze I.

Salva is filmregisseur , hij worstelt met het leven. Zijn lange en roemrijke carrière heeft hem veel voorspoed gebracht - een redelijke mate van welvaart zelfs - maar hij is er niet op alle fronten gelukkiger van geworden. Hij heeft mensen beschadigd, hij is problemen uit de weg gegaan en hij is bang. Bang dat de ziekteverschijnselen die hij ervaart een voorbode zijn van iets veel ergers, hij vreest tumoren en een totale aftakeling. Het verklaart ook zijn vlucht in harddrugs, BAM, van het ene op het andere moment : als hij de stoute schoenen aantrekt en zijn oude hoofdrolspeler (en minnaar, zo leren wij) Alberto opzoekt. Die rommelt nog wel in de marge van de acteurswereld maar is vooral een teruggetrokken heroïne-junk. Alberto vraagt hem vergiffenis voor zijn slechte behandeling en wil hem als mede-presentator vragen bij de presentatie van zijn gerestaureerde en tamelijk vernieuwde filmsucces "Sabor" . Toevallig een film waarin Alberto de hoofdrol speelde. De mannen trekken elkaar aan, maar stoten elkaar net zo makkelijk weer af.
De tweede lijn in het verhaal is die van de jeugd van Salva. Een moederskindje (maar wat wil je ook , met zo'n prachtige en sterke moeder ) die te vroeg wijs is, te zeer doorheeft dat hij niet voegt in het aan alle kanten katholicisme ademende Spanje van dat moment. Salva is hoogbegaafd, maar ook zeer behulpzaam: hij leert de analfabete stukadoor lezen en schrijven, zodat die als goedmaker zijn moeder helpt met het opknappen van de armetierige woning van het gezin. Salva heeft al vroeg door dat hij ook hier al regisseert. Het is een bestemming.

Met : Antonio Banderas, Penelope Cruz, Asler Etxeandia , Asier Flores, Cesar Vicente

Loving Pablo (aka Escobar) - Fernando Leon de Aranoa

Loving Pablo op IMDb (6,3)
Loving Pablo, Hating Escobar.
Met de subtitel erbij is het verhaal van deze film eigenlijk snel verteld. Mensen die de Narcos-serie gevolgd hebben, kennen eigenlijk het plot van de film al. Tevens zullen ze veel van de beeldvoering herkennen: sommige scenes zijn bijna identiek aan die van de serie. Dat moet dus wel waarheidsgetrouw zijn.
Journaliste , nou ja, tv-presentatrice Virginia Vallejo krijgt de kans de nouveau riche van haar land te portretteren. Een van hen - eigenlijk de grote leider - is Pablo Escobar. Al snel doorziet Virginia de dubbele laag in Escobar's verschijning: hij doet zich voor als een man van het volk, maar is daarnaast een nietsontziende moordenaar, een drugscrimineel zonder scrupules. De voorspelbare "goede daden" van de cocaïne-magnaat winnen het bij Virginia van de slechte verhalen die ze over hem hoort: ze wordt verliefd en ze wordt bijvrouw. Mannen als Escobar zullen nooit hun vrouw en kinderen in de steek laten, maar een behoorlijk luxe leventje voor hun maitresse  kunnen ze best regelen.
De successen van zijn imperium stijgen naar zijn bol , hij wil de politiek in en het land veranderen. Hetgeen natuurlijk een utopie blijkt , want er zijn teveel oude machines die daar hun stokje voor steken. Virginia meldt zich in doodsangst bij de DEA, zij lijken de enigen die haar kunnen beschermen in de drugsoorlog die zowel Escobar als zijn tegenstanders ontketenen. Het kan niet anders dan eindigen in een tranendal.

Houterig gespeeld, karikaturale rollen. Het is niet best, als ik het zeggen mag. En ik ben toch best liefhebber van dit acteurskoppel.

Met : Javier Bardem, Penelope Cruz, Peter Sarsgaard

Murder on the Orient Express- Kenneth Branagh

Murder on the Orient Express op IMDb (6,5)
Duizelingwekkend. Nee, niet de snelheid van de trein, nee. Duizelingwekkend is de hoeveelheid bekende gezichten die je in deze film tegenkomt. Voordat je doorhebt wie er achter die jaren 30-vermomming schuilt, komt de volgende Hollywood-tronie alweer voorbij. Johnny Depp, Michelle Pfeiffer, Willem Defoe, Derek Jacobi, Penelope Cruz, Olivia Colman, gelukkig ook Judi Dench en onze eigen Marwan Kenzari. En dan natuurlijk Shakespeare-acteur Kenneth Branagh als de statige speurder Hercule Poirot.
Je moet daar even doorheen kijken, al die sterren. Het zou namelijk net kunnen lijken alsof de film niet heel oppervlakkig is, een veel te lineaire boekverfilming. Maar dat is het toch echt.

Poirot is op vakantie en neemt de trein van Istanbul naar West-Europa. En uiteraard wordt er aan boord een moord gepleegd. En uiteraard neemt hij direct het onderzoek in handen. Een complexe zaak, want iedereen kan het gedaan hebben. Zal het 's werelds beste speurder lukken om de dader(s) te pakken?

Met : Kenneth Branagh, Michelle Pfeiffer, Johnny Depp en heel veel anderen

Todos lo saben - Asghar Farhadi

Todos lo saben op IMDb (7,1)
Misschien ging ik met te hoge verwachtingen heen, eerdere films van Farhadi in gedachten. Misschien dacht ik dat het sterrenkoppel het wel zou fiksen. Maar ik zag het er niet aan af.
IMDb geeft de film een 7,1  , de film maakte in Cannes al enige naam. Het zou dus best aan mij kunnen liggen.

Voor de bruiloft van haar zus komt Laura met haar gezin (nou ja, bijna het hele gezin) terug in haar geboortedorp in de wijnstreken van Spanje. Ze begroet de hele familie, haar dochter papt al aan met een van de dorpsjochies: het belooft een goed feest te worden. Nog voor de trouwerij begint, ontmoet Laura haar oude liefde Paco. Een hartelijke ontmoeting waaruit nog steeds veel genegenheid spreekt.

Het feest is wervelend en dynamisch, Spaans temperament volop. Dochter Irene wordt onwel en gaat eerder slapen. Als moeder nog even bij haar dochter gaat kijken, ontdekt ze tot haar schrik dat Irene weg is. Nergens te vinden.
Al snel krijgen ze de eerste berichten van , jawel, de ontvoerders. En bij die berichten krijgen ze de opdracht om de politie er buiten te laten. Het gekke aan het verhaal is dat ook de vrouw van Paco deze sms'jes krijgt. Raar, maar we leren al snel om welke reden dat gebeurt. Langzaam ontrafelt zich het geheim van Laura en van Paco, die zich gedwongen zien om samen te werken aan het terugvinden van het meisje zonder de politie erbij te betrekken en ook zonder het dorp op de hoogte te stellen. Want iedereen weet iets.

Het script is wel ok, maar ik vond het acteerwerk niet helemaal je dat. Ik kwam de zaal uit met een "mwoah" gevoel.


Met : Penelope Cruz, Javier Bardem, Ricardo Darin, Barbara Lennie

The counsellor - Ridley Scott

The counsellor op IMDb
Zo af en toe heb ik dat : dat ik na het zien van een film op zoek ga naar een dubbele bodem. Omdat ik dan blijkbaar na het zien van de film denk: "was dit het nou al?".
Dat heb ik dus ook bij deze. Regisseur van faam, acteurs van nog grotere. Maar er lijkt maar geen dragend verhaal uit te komen. Michael Fassbender, Penelope Cruz, Cameron Diaz, Javier Bardem en Brad Pitt: ze doen allemaal hun dingetje maar het lijkt zwaar plichtmatig. Of ik zie het niet, dat kan ook.
Misdaadverhaaltje: advocaat in geldproblemen wil een slag slaan om boven jan te komen, maar dat gaat natuurlijk mis. Drugsdeal gaat fout, het hele syndicaat komt achter hem aan. Zijn oorspronkelijk inschikkelijke partners dekken zichzelf allemaal in. De een overleeft het ,de ander niet.
En de derde gaat ermee heen. Blijkbaar loont misdaad niet.
Zoiets.