zaterdag, april 20, 2019

Under the tree (Undir trénu) - Hafstein Gunnar Sigurosson

Under the tree op IMDb (6,9)
Doorgaans kan ik Noord-Europese humor erg goed hebben, dus ik ga er altijd even fijn voor zitten. Deze IJslandse film komt helaas niet goed genoeg uit de verf. Wel voldoende leuke momenten om uit te zitten, maar erg verrassend is het allemaal niet.

De film vecht twee verhaallijnen aaneen : die van een man die wegens vreemdgaan door zijn vrouw het huis uit wordt gezet en die van de burenruzie die zijn ouders uitvechten met het koppel naast hen. Die ruzie draait om de grote boom die bij de ouders van de kersvers gescheiden man in de tuin staat. De boom is nogal groot en werpt daardoor nogal wat schaduw over de tuin van de buren, waar het fraaie modepoppetje (dat sinds kort de nieuwe echtgenote is van een oudere zakenman) dagelijks probeert bij te bruinen. In IJsland.

Terwijl de zoon wanhopige pogingen doet om  met zijn ex in contact te komen en zijn dochter te onmoeten, lopen de stekeligheden tussen de twee buren steeds verder uit de hand. Vooral de moeder speelt hierin een dubieuze rol. Wanneer de ruzies zich op de huisdieren van de respectievelijke koppels lijken te richten, loopt de zaak steeds verder uit de hand.

Met : Steinpor Steinporsson , Edda Björgvinsdottir, Sigurdur Sigurjonsson

donderdag, april 18, 2019

Nico, 1988 - Susanna Nicchiarelli

Nico, 1988 op IMDb (6,8)
Ze wekt weinig sympathie op, de "oude" zangeres die nog steeds zo nodig met een busje door Europa moet toeren. 20 jaar geleden stond ze op de top, omdat ze toevalligerwijs knap klikte met de scene rond Andy Warhol. Haar album met the Velvet Underground (die met die banaan ja, waar ze trouwens maar 3 liedjes op zingt) vergaarde wereldfaam en eindigt steevast in de top 3 van "beste albums aller tijden". Nu, halverwege jaren 80 echter, is de zangeres die verwijzingen wel een beetje zat en baalt ze ervan dat alle interviews altijd maar over Lou Reed en Warhol en over die tijd gaan. Ze wil aandacht voor haar eigen werk maar eigenlijk vindt niemand dat interessant, laat staan mooi.

De jaren hebben haar geen goed gedaan, haar stevige drugsgebruik maakten haar ouder dan de midveertiger die ze eigenlijk is. Van royalties alleen kan ze niet leven, dus er moet getoerd worden. Onvrede over haar band, onvrede over haar manager, onvrede over de locaties: Christa Päffgen - haar echte naam- is een onhebbelijk mens, een egoïste. Er is echter één uitzondering; ze waakt over haar zoon. Hoewel een wonderschoon en getalenteerd mannetje is hij een instabiele persoonlijkheid met een zwaar suïcidale neiging. Kliniek in, kliniek uit. Moeder Christa besluit hem mee te nemen op tournee zodat ze ten eerste samen zijn en hij ten tweede de kans krijgt zijn fraaie fotografiewerk over het voetlicht te krijgen. Het lijkt allemaal even wat zonniger te worden.

Trine Dyrholm zet -opnieuw - een fabuleuze acteerprestatie neer.

Met : Trine Dyrholm. John Gordon Sinclair, Sandor Funtek, Anamaria Marinca

dinsdag, april 16, 2019

The Madness of King George - Nicholas Hytner

The Madness of King George op IMDb (7,2)
De maandagavondfilmclub was - iets dunner dan normaal - vereend in het statige herenpand in de binnenstad. De gastheer had ons gelokt voor een thema-avond over "Waanzin". Dat werd het.

T.m.o.K.G. is een euforische kostuumfilm , gebaseerd op waargebeurde feiten. 60 jaar lang werd Engeland geregeerd door een koning die last had van demonen, althans: van een ziekte die hem tot manie werd . Hij leed aan de aandoening Porphyria, een ziekte die bij de lijder stoffen losmaakt die hem tot waanzin drijven. In het geval van Koning Sjors leidde dat tot een onafgebroken woordenstroom, bloedirritant voor de toehoorders en bovendien een hinderpaal bij het vertonen van normaal gedrag. Zeker als dat gedrag het besturen van een land is.
We zitten in de fase dat de verre kolonie in het westen zich aan het onafhankelijk maken is onder de naam United States. Het gedrag van George verhindert kundig handelen waardoor het gemor begint. Van volk tot parlement gaat het over de gekke koning, maar vooral aan het hof is men verdeeld. Zelfs binnen zijn eigen familie is de positie van George onderwerp van twijfel, zijn oudste zoon (ook George) doet een poging hem van de troon te stoten. Die haalt doktoren in huis, palmt enkele parlementsleden in en weet zijn vader in opname te krijgen. Zijn moeder (een fijne rol van Helen Mirren) pikt dit echter niet en doet een laatste poging George uit het gekkenhuis te krijgen en daarmee zijn troon veilig te stellen. Daarvoor moet echter wel snel, heel snel, wat gebeuren.

Joyeus kostuumdrama, fantastisch acteerwerk , veel vaart en humor. 25 jaar oud, deze film, maar nog steeds is het een krachtig verhaal. Sterker nog: het bulkt van de analogieën met het huidige tijdsgewricht. Gedachten aan Brexit zijn niet ver weg, maar ook de hopeloze positie van de prins van Wales is zeer actueel.

Met : Nigel Hawthorne, Helen Mirren, Rupert Graves

dinsdag, april 09, 2019

Grâce á Dieu - Francois Ozon

Grace a Dieu op IMDb (7,7)
Ze blijven me trekken (die films dan he). Het onderwerp blijft mateloos boeien en dat zal wellicht komen doordat mijn jeugd doordesemd was van katholieke verhalen en symboliek. Gelukkig ken ik verhalen als deze niet uit nabije kring, maar de scene waarin zoiets kon ontstaan, herken ik zeker. Twee jaar geleden werd het onderwerp belicht vanuit de journalistieke kant, deze keer komt het vanuit gelovigen zelf. Vanuit slachtoffers zelf.
De doorgaans zo avontuurlijke Ozon kiest in deze film voor een rechtlijnige vertelling. En dat werkt.
We gaan een klein stukje terug in de tijd, tot bijna halverwege dit decennium. Alexandre lijkt een voorbeeldig katholiek: bezoekt de diensten, heeft een groot gezin gesticht van maar liefst 5 kinderen (zelf kom ik er uit een van 10, en wij waren slechts runner-up in het dorp). Wanneer twee van zijn zoons uitgenodigd worden voor een scoutingkamp komen bij hem (te)veel nare herinneringen boven. Niet alleen verbiedt hij zijn kinderen mee te gaan, nee, hij neemt contact op met het bisdom om te praten.
Hij heeft vernomen dat de priester, die zich destijds langjarig aan hem vergreep, nog steeds in functie is. Hij krijgt volop medewerking, zo lijkt het. De zalvende aanpak van de kardinaal wijst op een herkenbare strategie van de kerk: geef de slachtoffers vooral het gevoel dat ze gehoord worden, maar laat ondertussen na om stappen te nemen tegen je collega's. Als Alexandre vervolgens bij een mis geconfronteerd wordt met genoemde priester, in actie zelfs, gaat bij hem het roer om. Hij schrijft brieven, gaat gesprekken aan en zoekt zelfs langzamerhand de publiciteit: die priester moet weg.
Al snel zoemt het rond in het bisdom Lyon. Andere slachtoffers van de priester melden zich , sommigen gaan zelfs een stapje verder en gaan frontaal in de aanval.
Een stichting wordt opgericht om het gestructureerd aan te pakken, met kleine stappen boeken ze succes. Maar die priester, die mag gewoon in ambt blijven. De woede over de handelwijze van het bisdom neemt toe.
Ozon filmt het  - op waarheid gebaseerde- verhaal op een fraai gestapelde wijze: het begint met Alexandre, maar steeds komt er een hoofdpersoon bij. We zien hun worstelingen met hun eigen relaties, we zien de verwoestende impact van het misbruik. Maar we zien ook - en dat is hoopgevend- de verschillende manieren om daar mee om te gaan. Uiteraard is het niet iedereen gegeven om sterk in de schoenen te blijven staan: Emmanuel heeft een veel minder levenspad gelopen dan Francois en Emmanuel. Zelfde achtergrond, zelfde strijd maar totaal verschillende levens. En toch één rode draad: seksueel misbruik laat je leven lang zijn sporen na.

Eervolle vermelding nog voor het openingsshot: op fraaie wijze toont de regisseur op welk een verheven platform de priesters zich wanen.

Met: Melvil Poupaud, Denis Menochet, Swann Arlaud

donderdag, april 04, 2019

Deadpool 2 - David Leitch

Deadpool 2 op IMDb (7,8)
"Nog een keer proberen!" Dat was de opdracht van mijn filmvrienden. Ze konden maar moeilijk bevatten dat ik het eerste deel van deze film maar matig wist te waarderen. Echt heel grappig, lekker tegendraads, lekker vlot, mooie actie: dat soort kwalificaties. En ik zag (en zie) dat allemaal niet.
Natuurlijk ga ik het dan opnieuw proberen, op zoek naar lichtpuntjes en haakjes. Zo ben ik. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik nooit met vrienden mee zal gaan naar een Deadpool-fandag. Ik gun het iedereen van harte, maar mij lukt/boeit/pakt het maar matig.

Als ik het goed heb begrepen , probeerde onze superheld in deze film afstand te nemen van het actie-leven, dit om een gezinnetje te gaan stichten. Toch is er een boevenbende die het op hem gemunt heeft en die zijn vrouw vermoordt. Dan moet ie wel: superhelden moeten de mensheid helpen.
Er blijkt een jochie op de superheldenschool op doordraaien te staan, meneer Deadpool wordt te hulp geroepen. Samen met een aantal andere actiehelden (iemand van staal, iemand met het geluk aan haar kont, iemand uit de toekomst en zo voort) wordt hij geacht het jongetje op andere gedachten te brengen.

Met ; Ryan Reynolds, Josh Brolin, Morena Baccarin

Beast- Michael Pearce

Beast op IMDb (6,8)
Tamelijk vreemde film die me meer pakte dan ik dacht. Dat komt voornamelijk door het ontwapenende spel van Jessie Buckley, die op een frisse manier een rebelse vrouw gestalte geeft.

Het eiland Jersey, een geïsoleerde plek op de Noordzee,eigenlijk tegen Frankrijk aan. Eilandbewoners zijn vaak mensen die erg op zichzelf zijn, Moll is iemand die dat ook heel graag wil. Ze is tegendraads en zoekt naar haar vrijheden, maar dat gaat lastig. We leren waarom: in haar tienertijd heeft ze geweld gepleegd tegen schoolgenootjes die haar pestten. Ze werd van school getrapt en kwam thuis te zitten. Moeder deed haar onderwijs, als tegenprestatie zorgde Moll voor haar zieke vader. Een benauwend wereldje binnen een benauwde wereld. U snapt haar zoektocht.

Ze ontmoet de vrijgevochten Pascal, die net zoveel moeite heeft met aanpassen aan de dagelijkse conventies van de maatschappij. Maar er is meer: ook hij is jeugddelinquent. Vormt het duo dus al een explosieve combinatie, het wordt allemaal alleen maar erger als er op het eiland een lustmoordenaar blijkt rond te lopen. Enkele jonge meisjes zijn al geslachtofferd en alle verdenkingen gaan richting Pascal.
Moll kijgt het advies , dwingend en wel, om de banden met Pascal te verbreken. Maar ze wil niet: ze ziet hem als de enige uitweg uit de verstikking die haar leven is. Ze weerstaat de hele goegemeente , hetgeen haar niet in dank wordt afgenomen.

Met : Jessie Buckley, Johnny Flynn, Geraldine James, Trystan Gravelle

maandag, april 01, 2019

C'est ca l'amour - Claire Burger

C'est ca l'amour op IMDb (7,4)
Rauw met een mooi licht randje. Sociaal Noord-Frans drama zoals er daar veel gemaakt worden.
In dit geval kijken we naar een gezinsdrama. Plotseling is moeder Armelle vertrokken uit het gezin en vader Mario heeft moeite zich te herpakken. Hij zag het niet aankomen, weet nog steeds niet helemaal waarom en probeert wanhopig in contact te komen met zijn aanstaande ex. Want er moet nog zo veel gebeuren: de twee puberdochters zijn nog behoorlijk zorg-afhankelijk en staan nog onvast in het leven. De oudste, zeventien, staat er aardig nuchter in: zij combineert de zoektocht naar een eigen leven en een eigen liefde met helpen en steunen van haar vader. Maar de jongste zit vol in de rebellie. Ze gaat dwars tegen pappie in, dreigt steeds met weglopen (naar haar moeder) en gaat ondertussen het pad op van eigen identiteit en eigen seksualiteit. Moeder probeert ondertussen de dochters te overtuigen dat ze er altijd voor ze zal zijn maar moet verzwijgen dat ze is vertrokken omdat ze een andere man heeft ontmoet.
Vader is een goedzak, maar krijgt het allemaal niet voor elkaar. In arren moede geeft hij zich op voor een experimenteel toneelstuk, omdat hij weet dat zijn ex in dat theater de belichting doet. Wie weet, is er kans op gesprek. Dat gaat moeizaam of zelfs niet, maar de samenwerking met andere acteurs en met de regisseur biedt hem langzamerhand toch inzichten die hij kan gebruiken om zijn leven op poten te krijgen.
De weerstand van de jongste dochter komt tot een climax op het verjaardagsfeestje van de oudste. Het heeft verstrekkende gevolgen.

Met : Bouli Lanners, Justine Lacroix, Sarah Henochsberg, Cecile Remy-Boutang

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...