The Misfits- Renny Harlin

The Misfits op IMDb (4,4)
 The Misfits op Moviemeter (1,96)

Behoorlijk niemendalletje (met de nadruk op dalletje). Maar goed, ik was moe van een pittige werkweek en onderging deze formulefilm zonder verzet. 

Richard Pace is meesterdief die door zijn vaardigheid in zakkenrollen en zwendel een luxueus bestaan. Gaat niet altijd goed maar zelfs als hij in de bak komt te zitten, weet hij daar op een gegeven moment weer uit te ontsnappen. Dit zeer tegen de zin van commercieel gevangenisdirecteur Schultz die inmiddels al menig appeltje met Pace te schillen heeft. 

Pace wordt benaderd door een groep idealistische dieven. Ze willen in het dictatoriale Jazeristan (??) een overval plegen bij een brute heerser die toevallig samenwerkt met Schultz. De opbrengst van de overval (een massale hoeveelheid goud) zou worden gedoneerd aan een liefdadige instelling, het gaat hen om het ontmaskeren en ontmantelen van de Arabische dictatuur aldaar. De groep blijkt onder leiding te staan van...de dochter van Pace, die haar afwezige vader op deze manier voor het karretje hoopt te spannen: ze werken eindelijk een keer samen én pappie kan die vervelende Schultz een loer draaien. 

De club moet een listig plan verzinnen om ver weg in de woestijn een gevangenis binnen te vallen om aldaar de kluis leeg te roven. Hopelijk gaat dat lukken. 

Met: Pierce Brosnan, Tim Roth, Hermione Corfield, Nick Cannon, Jamie Chung

FIN - song : Pryda - SOL

Rojo - Benjamin Naishtat

Rojo op IMDb (6,4)
 Rojo op Moviemeter (2,99)

Argentijnse Arthouse-thriller. Thriller als verhaal en arthouse als vorm en tempo. Ik kon het goed hebben. 

Midden jaren 70, Argentinië zucht onder de dictatuur maar toch vinden velen hun weg. Advocaat Claudio bijvoorbeeld, die vanuit zijn functie een zekere status geniet: hij helpt mensen een weg te vinden in hun krabbelend bestaan maar zorgt dat hij niet al te zeer opstaat tegen de gevestigde orde. 

Op zijn vaste plekje in het restaurant wordt hij op een avond lastig gevallen door een irritante man die gehaast een plekje zoekt en snel wil eten. Claudio staat zijn plek af maar gaat vervolgens vanaf de bar los op de man: hij kleineert hem ten overstaan van het gehele restaurant. De man pikt dat niet en wordt na de nodige agressie het restaurant uit gezet, waarna Claudio weer gaat zitten en met zijn vrouw aan het diner begint. Bij het verlaten van het restaurant wacht de man hem op bij zijn auto, er volgen schermutselingen waarna de man zichzelf voor het hoofd schiet. Claudio belooft zijn vrouw de man naar het ziekenhuis te brengen maar doet dat niet: hij dumpt het lichaam in de nabijgelegen woestijn.

Maanden gaan voorbij, niemand taalt meer naar het incident en Claudio is alweer dapper aan het werk. Totdat een bevriend stel hem vraagt zijn invloed aan te wenden in de zoektocht naar hun vermiste broer die - na lang niets van zich te hebben laten horen - onderweg naar hen zou zijn geweest maar plots verdween. U snapt het al: Claudio blijkt degene te zijn die deze broer voor het laatst heeft gezien. 

Hij blijft kalm, laat niets merken en werkt aan alle kanten mee in en aan het onderzoek, zelfs als er een befaamde detective uit Buenos Aires zijn intrede doet. Claudio weet immers: er verdwijnen continu mensen onder dit regime, hier gaat men vast niet het onderste uit de kan halen. Hoewel twijfelend, waant hij zich onbedreigd.

Met : Dario Grandinetti, Andrea Frigerio, Alfredo Castro

FIN - song : Jairo - El Valle y el Volcan

The Last Face - Sean Penn

The Last Face op IMDb (5,0)
 The Last Face op Moviemeter (2,26)

Zo, daar komt effe een film binnen, zeg. Bikkelhard en confronterend, dit oorlogsrelaas van Sean Penn. De gelauwerde acteur/regisseur staat bekend om zijn sociaal bewogen statements, hij voegt graag een stukje mening toe aan zijn artistieke uitingen. Voor wat deze film betreft: Penn snapt uitstekend dat een volbloed oorlogsverhaal geen volle zalen trekt, dus verpakt hij het in een jasje van relatieproblemen van twee mensen die weliswaar beiden overlopen van goede bedoelingen, maar verschillen in de manier waarop. Bardem is uitermate geloofwaardig als gedreven oorlogsarts en ook Theron weet haar dubio goed weer te geven. De film gooit blijkbaar geen hoge ogen bij de critici, maar dat dondert niet: de boodschap wordt uitgedragen, het is belangrijk dat het gezegd wordt: het Westen zou zich meer aan moeten trekken van Afrika, het zou de moordlustige regimes en rebellenlegers minder moeten faciliteren en het zou zich meer moeten aantrekken van de getroffen armoedige bevolking.

Wren Petersen is arts van origine, maar sinds ze de NGO Medicins du Monde overnam van haar overleden vader heeft ze haar vak niet meer uitgeoefend en zit ze meer op het vlak van de diplomatie en de fondsenwerving.  Op een van haar reizen in het door een gruwelijke burgeroorlog getroffen Liberia, ontmoet ze Miguel Leon, een arts die al jarenlang van brandhaard naar brandhaard trekt om acute hulp te verlenen in geïmproviseerde hospitaaltjes (die doorgaans niet meer dan een zeildoek en een snijtafel zijn). Miguel haalt amper adem, rent van operatie naar operatie en redt daarmee vele mensenlevens. En minstens zo veel ook niet, trouwens: de beschikbare middelen zijn minimaal, hij moet het doen met wat er voorradig is en hetgeen niet door de strijdende partijen is geconfiskeerd.

De beide artsen tasten elkaar langzaam af: van overtuigingen en meningen gaat het voorzichtig naar gevoelens voor elkaar. Het wordt innig, maar het blijkt onmogelijk. Hun beider aanpak verschilt teveel, er staat teveel spanning op. Jaren later zien we Wren opereren als directeur van een non-gouvernementele organisatie, terwijl daar opeens Miguel weer opduikt bij terugkeer van weer de volgende brandhaard-operatie. We weten dat het mis ging, maar waar? Wat is er gebeurd dat twee zo goed bedoelende mensen zo ver uit elkaar zijn komen te staan?

Met :  Charlize Theron, Javier Bardem, Adele Exarchopoulos, Jean Reno, Jared Harris

FIN - song : Cat Stevens- Peace train

FIN - song : Brett Dennen- Ain't no reason

Stars at noon - Claire Denis

Stars at noon op IMDb (5,6)
 Stars at noon op Moviemeter (2,52)

Complex geweven film die de kijker dwingt veelvuldig van perspectief te veranderen. Twee niet al te sympathieke hoofdrolspelers die verblijven in een grimmig en agressief Midden-Amerikaans land, zie daar als kijker maar eens gevoel bij te krijgen. Dat dit lastig is, blijkt ook uit de IMDb-waardering: niet dat ik m nou geweldig vond, maar een 5,6 vind ik toch echt te laag voor deze film (alleen al het gedegen acteerwerk verdient meer). Het is dus aan u!

Wat is ze nou eigenlijk, wat doet ze nou eigenlijk? Hoewel Trish zelf zegt dat ze in Nicaragua verblijft omwille van de journalistiek, merken we daar weinig van. Eerder is ee nvrouw die zelfbewust haar lichaam verkoopt om aan dollars te komen. Ze heeft lijntjes uitstaan naar (mannen bij) het leger, naar het ministerie om zo haar bestaanszekerheid ietwat te garanderen. 

In de bar van het internationale Continental Hotel ziet ze mogelijkheden om de daar rondhangende Daniel te strikken voor wat dollars en een lekker potje seks. De Engelsman zegt werkzaam te zijn voor een oliebedrijf en bezig te zijn met een grote deal, maar Trish ontzenuwt dat al snel bij hem door zijn gesprekspartners te ontmaskeren als Costaricaanse agenten. 

Die mensen van de OIJ (door Trish steeds verbeterd tot O-I-Jota) zitten Daniel dicht op de huid. Dusdanig dicht dat hij niet meer terug durft naar zijn hotelkamer en dan maar liever zijn intrek neemt in de shabby hotelkamer van Trish. De twee groeien naar elkaar toe, maar geven op geen enkele manier toe aan gevoelens van genegenheid. Ze gebruiken elkaar, zoveel is duidelijk. De seks is goed, het feit dat Trish Spaans spreekt komt Daniel goed uit, net zoals het Trish goed uitkomt dat Daniel in ieder geval geld heeft. Steeds prangender wordt de vraag waarom deze twee zo aan elkaar blijven hangen.

Met : Margaret Qually , Joe Alwyn, Benny Safdie, Danny Ramirez, Nick Romano

FIN - song : Tindersticks - Stars at noon

Night at the museum: Battle of the Smithsonian - Shawn Levy

Night at the museum: Battle of the Smithsonian op IMDb (6,0)
 Night at the Museum:Battle of the Smithsonian op Moviemeter (2,81)

Dat paste wel goed gisteravond. Ik had me voorgenomen dit weekend zo weinig mogelijk klappen uit te voeren omdat er een volle werk- en reisweek aan zit te komen. Derhalve gister een niets-aan-de-hand film aangeklikt. Ik kan er niet veel bezwaren tegen inbrengen: je weet wat je gaat krijgen, je hoeft nergens je verwachtingen bij te stellen. 

Larry Daley is - na zijn nachtelijke museumavontuur- de zakenwereld ingestapt en begint daarin aardige successen te boeken. Als hij echter hoort dat in zijn oude Natuurhistorisch Museum de nodige veranderingen worden aangekondigd, gaat hij toch nog een keer kijken. Tot zijn schrik ziet hij dat al zijn oude vrienden in kratten zijn ingepakt omdat ze gaan worden verhuisd naar het Smithsonian Museum in Washington. Nou ja, naar de kélder van dat museum eigenlijk, om voor de eeuwigheid stof te gaan lopen vangen. 

Net als vorige keer brengt Daley de museumstukken tot leven, hij belooft ze daarbij te behoeden voor hun nieuwe bestaan. Met zijn zoon als coördinator op het basiskamp weet hij de kelders van het Smithsonian te bereiken alwaar hij al snel de tablet van Amenrah weet te vinden. Echter: hij is zich dan nog niet bewust van de gevaren : Kahmunrah, de gevaarlijke broer van Amenrah, aast ook op de tablet, waarmee hij zijn oude legers uit het dodenrijk wil opwekken om wereldmacht te bereiken. Daarvoor heeft hij een aantal slechte machthebbers uit het verleden (Napoleon, Ivan de Verschrikkelijke en Al Capone) tot leven gewekt om later onderling de macht mee te kunnen verdelen. 

Daley moet dus de strijd aan met duistere krachten maar krijgt gelukkig hulp van Amelia Earhart, die hem helpt bij zijn pogingen de tablet (en daarmee zijn oude museumvrienden) in veiligheid te brengen.

Met : Ben Stiller, Amy Adams, Owen Wilson, Hank Azaria, Robin Williams, Steve Coogan

FIN - song : Earth, Wind & Fire- Let's groove

La ragazza del futuro (aka Primadonna)- Marta Savina

La Ragazza del Futuro op IMDb (7,8)
 La ragazza del futuro op Moviemeter (2,70)

Op waarheid gebaseerd, dit boosmakende juweeltje. Het is niet heel moeilijk om als kijker in het verhaal te raken, zoals het ook niet moeilijk is om een mening te vormen. De film tikt emoties aan die iedereen met een beetje gevoel voor gelijkwaardigheid zullen doen fronsen: "He? Deden we dit echt zo, nog maar zo kort geleden?" Er is in 50/60 jaar tijd gelukkig een boel veranderd.

Halverwege jaren 60, het Siciliaanse platteland. De knappe Lia is de dochter van een armoedige landarbeider, er zit weinig kleur in hun leven maar ze zijn met weinig tevreden. Lia's verschijning is opgevallen bij de zoon van de nieuwe burgemeester, die met maffia-steun op die plek is beland. 

De zoon, `Lorenzo, heeft zijn zinnen gezet op de bescheiden Lia. Lia vindt hem ook wel leuk maar haar vader waarschuwt haar voor hem: "dat zijn niet ons soort mensen". Toch maakt Lia een afspraakje met Lorenzo maar zijn bazige en arrogante houding maken dat ze het daten voorlopig even afhoudt. 

Hij is vastberaden deze dame voor zichzelf te hebben en beraamt daarom een ontvoering waarbij hij de geschrokken Lia overweldigt en verkracht. In de nasleep daarvan zegt hij haar dat ze nu nooit meer een andere man zal vinden omdat ze haar maagdelijkheid al verloren is. Hij kan haar eer redden door met haar te trouwen. Bot en grof, maar blijkbaar in die tijd usance in de masculiene maatschappij die de Italianen (en in het bijzonder de Sicilianen) graag vormden.

Lia slaat het aanbod af, ze weigert te trouwen. Een periode van pesten en belagen begint, waarop Lia besluit aangifte te doen tegen Lorenzo. Waarmee ze niet alleen Lorenzo maar eigenlijk het hele apparaat van burgemeester, priester, welgestelden en vooral mannen aanklaagt. Het gaat pijnlijk worden, het gaat bitter worden. Gelukkig weet Lia zich gesteund door haar familie, met name door haar fantastische vader (die werkelijk schitterend gespeeld wordt door Fabrizio Ferracane)

Met: Claudia Gusmano, Dario Aita, Fransesco Colela, Fabrizio Ferracane

FIN - song : Trancemaster File - Dead can trance

Effacer l'historique (aka Delete History) - Benoit Delépine/ Gustave Kervern

Effacer l'historique op IMDb (5,8)
 Effacer l'historique op Moviemeter (3,00)

Blijkbaar zat ik in een filmniche te grutten deze week want ook deze film gaat over de slechte kanten van internet. En ook hier poogt men dat met niet geheel geslaagde humor over te brengen. Feit was dat ik deze film een stuk beter kon hebben dan de hieronder beschreven titel. Matig Frans is nog altijd veel beter dan slecht Amerikaans, zo moet ik het maar zien. 

De drie hoofdpersonen die we in deze film volgen, hebben elk op hun eigen manier last van dreigend gevaar vanuit het internet. Aanvankelijk proberen ze het elk op hun eigen manier op te lossen, maar ze merken dat praten helpt en dat ze elkaar aan ideeën en motivatie kunnen helpen. 

De zonderlinge Marie tobt met de opvoeding van haar zoontje én met haar eigen volwassen liefdesleven. Ze stort zich daarbij op bijzondere ontmoetingen , waarbij ze het op een gegeven moment oploopt: de jonge knapperd die ze in de kroeg opdeed, heeft hun seksuele belevenissen gefilmd en dreigt het op internet te zetten als Marie niet snel 10.000 euro betaalt. Waar haalt ze het vandaan?

Haar goede vriend Bertrand is boos op de schoolgenootjes van zijn dochter. Die hebben een filmpje op internet gezet waarin het meisje gepest wordt en voor joker wordt gezet. Bertrand zint op wraak.

Hun vriendin Christine tenslotte lijkt wat stabieler in het leven te staan maar heeft moeite haar  eigen taxibedrijfje te laten groeien. Steeds maar weer wordt ze slachtoffer van slechte recensies, die ene ster die meermaals gegeven wordt, houdt nieuwe klanten bij haar weg. 

Gedrieën zoeken ze naar een manier om de socialmedia-reuzen aan te spreken op de gevaren van hun product. 

Met : Blanche Gardin, Denis Podalydès , Corinne Masiero

FIN - song : Daniel Johnston - Space Ducks theme song