The Alto Knights - Barry Levinson

The Alto Knights op IMDb (5,9)
 The Alto Knights op Moviemeter (2,60)

The Alto Knights op Wikipedia

Wat deze film van regie-icoon Barry Levinson allemaal toevoegt, is een grote vraag maar je snapt dat ie nog graag een keer met de ouden-van-dagen-maffiosokring een film wilde maken. Uiteraard vroeg hij daarbij Robert de Niro voor de belangrijkste rol, die zei dermate gretig "ja" dat ie zelfs een dubbelrol speelt. Ik heb de Niro hoog zitten, als acteur en als sociaal figuur, daarom gun ik hem ook deze gekunstelde constructie. Maar verwacht als kijker niet dat je verrast gaat worden: het is een gedegen maffia-verhaal waarbij geen cliché geschuwd wordt om de Italo-Amerikaanse onderwereld in al haar rituele achtergrond te laten zien.

Al sinds hun jonge jaren zijn Frank Costello en Vito Genovese broeders in het kwaad. Ze zien niet het armoedige leven voor zich zoals hun ouders dat leven: er zal geld verdiend worden, het zal hen aan niets ontbreken. Nou ja, aan veiligheid misschien, want de wereld van illegaliteit en corruptie draait nu eenmaal niet zonder slag of stoot. Wanneer Vito dan ook over de schreef gaat en een dubbele moord pleegt/laat plegen, moet hij tijdelijk de wijk nemen. Vito even terug naar Italië, Frank neemt de verantwoordelijkheid voor de zaken over. 

Dat Frank een ander, vooral minder explosief, type is dan Vito blijkt wanneer die terugkeert van zijn verbanning. De zaken gaan goed, het geldschip vaart af en aan en vooral: er lijkt een vredige consensus tussen misdaad, politie en politiek. Vito, zelf minder diplomatiek, eist zijn hoofdrol terug maar Frank waarschuwt hem dat de tijden zijn veranderd en dat derhalve hun oude tactieken tegenwoordig niet meer passend zijn. De voormalige bloedbroeders groeien uit elkaar, er ontstaat animositeit. En in hun wereldje weet je dan dat je op je tellen moet passen: het wordt overleven en terugslaan. De een doet dat slimmer en minder opzichtig dan de ander.

Met: Robert de Niro, Debra Messing, Kathrine Narducci, Cosmo Jarvis, Robert Uricola

FIN - song : David Fleming - The Alto Knights

The Intern - Nancy Meyers

The Intern op IMDb (7,1)

Veel blijer werd ik van deze, een lekker niemendalletje maar dan wel met een olijke ondertoon en met prettig acteerwerk. Het leeuwendeel van de waardering gaat naar Robert de Niro, de man die als acteur een grote verscheidenheid aan karaktertrekken kan neerzetten. Hij was niet te harden zo agressief in films als "Cape Fear" en "Taxi Driver" , hij is natuurlijk oppermaffioos in een hele reeks titels maar hij is daarnaast ook een beminnelijke komiek in films als "Meet the..". En nu dus ook in deze. Ik heb me goed met hem vermaakt. Zijn rol draagt de film, meer nog dan de hertjesogen van mevrouw Hathaway. 

De Niro is Ben Whittaker , een 70-jarige weduwnaar die moeite heeft het leven te leiden. Zonder zijn vrouw, zonder andere verplichtingen en zonder de zorg voor mensen om zich heen is de boel maar saai. Het komt dan ook enorm goed uit wanneer hij een advertentie ziet van een hippe internet-startup, die op zoek is naar seniore stageairs. Ben maakt zich voorzichtig het jargon eigen en solliciteert. 

Aanvankelijk wordt hij natuurlijk scheef aangekeken, maar al snel blijkt dat de vlotte jeugd nog aardig wat kan opsteken van deze man met 40 jaar sales-ervaring. Ben wordt al snel de praatpaal van de werkvloer, zijn levensinzichten gooien bij sommigen de luiken wijd open. Vooral bij de oprichtster van het bedrijf: de hyperactieve , onmetelijk succesvolle doch zeer ongelukkige Jules Olsen. Ben wordt aan haar toegewezen maar de samenwerking komt langzaam op gang: ze heeft geen idee wat ze nu van die oude man moet vragen. Laat staan: wat ze van die man moet leren. 

Alles verandert wanneer Ben invalt voor haar chauffeur en in de auto tot een reeks gesprekken komt die Jules doen ontdooien. Ze ziet in dat deze man haar chaotische leven veel meer op orde kan (en zal) brengen dan ze aanvankelijk wenst.

Met : Robert de Niro, Anne Hathaway , Rene Russo, Anders Holm

Joy - David O. Russell

Joy op IMDb (6,6)
Joy is een wonderkind. Althans, dat vindt haar familie. Althans, haar oma. En een beetje haar vader.
Zelf vindt ze het helemaal niet zo. Niet voor niks is ze de huissloof, niet voor niets woont haar ex-man nog steeds bij haar in, niet voor niets zit haar moeder de hele dag vastgenageld op bed soaps te kijken, niet voor niets verslijt haar vader de ene na de andere vrouw. Joy doet haar uiterste best om er voor iedereen te zijn: ze verdient de inkomsten voor het gezin, ze doet klussen in huis, ze voedt de kindertjes op, doet de boekhouding voor het bedrijf van paps en ze maakt alles schoon.
Ooit was het allemaal anders: ze was de beste leerling van school en een gouden toekomst en dito baan lagen voor haar in het verschiet. Totdat haar ouders gingen scheiden en ze van de ene op de andere dag de zorg voor beiden kreeg.
Nu, zeventien jaar later, slaat plots de boel om als Joy tijdens een van de schoonmaakrondes een inval krijgt; ze ontwikkelt een vloermop die handig in gebruik is en die ook nog eens schoon te maken valt.
Ze werkt haar idee uit en gaat bij de nieuwe vlam van paps, een rijke weduwe, op zoek naar financiering. Patent aangevraagd en hup: op naar een zekerder financiele toekomst.
Uiteraard loopt het niet zo. De financiering valt tegen, de productpromotie loopt mis en haar leverancier gaat er met haar ideeen vandoor. Totdat.... totdat Joy tegen een vlotte zakenman aanloopt die een boodschappenzender uitbaat. Joy mag haar product gaan presenteren.
Alles lijkt goed te komen. Lijkt.

Het verhaaltje hapslikt heerlijk weg, maar is wat mij betreft iets te ´sprookjesachtig´ uitgewerkt. Realistisch is het allemaal niet, het acteerwerk van Robert de Niro en Isabella Rossellini is bij vlagen irritant. Gelukkig redt de chemie tussen Bradley Cooper en de fraai geboetseerde Jennifer Lawrence het een en ander.

Met: Jennifer Lawrence, Robert de Niro, Bradley Cooper en Isabella Rossellini.

Killing Season- Mark Steven Johnson

Killing Season op IMDb
De tweede film die avond was uit karakter-oogpunt al een stuk interessanter. Hier stonden ten eerste twee acteer-mastodonten tegenover elkaar: Robert De Niro en John Travolta. Menig regisseur doet een moord voor zo'n affiche.
Dat probeerde deze regisseur dus ook. Alleen wil het met de moord niet zo vlotten. Jazeker, beide mannen hebben een oorlogsverleden (met elkaar!). Ja, beide mannen weten met wapens om te gaan en weten wat vechtlust is. Het lukt de een echter de hele tijd niet om de ander om te brengen. En andersom.

De Niro is de Amerikaanse oorlogsveteraan, ervaringen in diverse missies maar nu overduidelijk in ruste. Hij leeft teruggetrokken in een natuurgebied, maar het enige wat hij nog schiet zijn foto's van de dieren die hij ontmoet. Travolta is een Joegoslavische oorlogsveteraan , iemand die door een wonder, een gelukje , het vuurpeloton heeft overleefd. Hij is weliswaar van achter neergeschoten, maar de kogel bleef in de rug zitten en bleek dus niet dodelijk. De man die die kogel afvuurde is, dat snapt u, De Niro geweest.
Jaren later wordt de Niro in zijn eigen leefomgeving geconfronteerd met de oude Joego-strijder. Deze is vastberaden eerst een schuldbelijdenis en een biecht te ontvangen voordat hij zijn oude tegenstander om zeep helpt. Maar ja, deze vecht terug en krijgt vervolgens de wapens in handen om met zijn belager af te rekenen.
Dat gaat nog een paar keer heen en weer, de kansen keren een aantal malen. Totdat beiden inzien dat het niet oneindig door kan gaan.

About my father - Laura Terruso

About my father op IMDb (5,8)
 About my father op Moviemeter (2,44)

About my father op Wikipedia

Doordat de man zoveel monumentale (en soms ook fenomenale) rollen heeft gespeeld, vergeef je Robert de Niro dat hij in de nadagen van zijn carrière voornamelijk nog luchtige komedies speelt (jaja, ik hoor het u zeggen: "En Zero Day dan?" Een goede laatste poging, zeg ik dan). Liever zien wij de man natuurlijk als afwijkend karakter gestalte geven aan cynische en soms zelfs gevaarlijke mensen, maar eerlijk is eerlijk: af en toe weet ie er wel goed mee weg te komen. Ook in deze "About my father" kan ie weer alle clichés kwijt die er aan zijn Amerikaans-Italiaanse afkomst kleven.

De Niro is hier de - van oorsprong Siciliaanse- kapper Salvo die een ooit gerenommeerde praktijk dreef in Chicago. Salvo is classic spaghetti-Amerikaan: álles draait om familie, mannen zijn mannelijk en de zoon aanbidt de vader. Hard werken is het devies, zuinigheid met vlijt et cetera. Zoon Sebastian heeft deze complete leerschool doorlopen, maar staat wat luchtiger in het leven. Nu hij een fraaie dame ontmoet heeft, een kunstenares, wil hij haar ten huwelijk vragen maar daarvoor heeft hij de oude ring van zijn moeder nodig. Hij moet dus Salvo om een gunst vragen. 

Salvo kijkt met wantrouwen naar de schoonfamilie van zijn zoon: steenrijke hoteleigenaren, protserig landgoed, privé helikopter en veel te veel geld. Dat soort mensen werken niet, is Salvo's gedachte en hij is dan ook streng in zijn advies. Uit arren moede vraagt Salvo zijn vader mee voor een 4th of July-weekend bij de schoonouders in Washington, zodat papa zelf kan zien hoe nobel Sebastian's bedoelingen zijn. Een culture clash is het gevolg.

Met: Robert de Niro, Sebastian Maniscalco, Leslie Bibb, Kim Cattrall, David Rasche

FIN - song : Yolanda B Cool & D Cup - We no speak Americano

Being Flynn - Paul Weitz

Being Flynn op IMDb (6,4)
Aangename verrassing deze, ik kende hem niet maar heb de acteurscombinatie zeer weten te waarderen. Het aarzelende wereldvreemde van Paul Dano wordt gekoppeld aan de hysterie, de waanzin van Robert De Niro. En dat pakt goed uit. Volbloed Newyorkse film, als je dat als genre wilt zien. En, ook tekenend: het verhaal is nog waargebeurd ook.

Nick is een 12 ambachten/13 ongelukken- jongeman wiens leven al vroeg getekend is. Vader altijd afwezig en zijn slovende moeder pleegde uiteindelijk zelfmoord toen het allemaal te veel werd. Paul heeft schrijversambities, iets dat hem volgens de vele brieven die hij van zijn vader krijgt met de paplepel ingegoten is. Die vader was toch afwezig, zegt u? Klopt. En we leren al snel de reden kennen: vader heeft nog meer ambachten en ongelukken gehad dan zoonlief en belandt na een fraudezaak in het gevang. Hij overlaadt zijn zoon met brieven en schrijft daarin over de succesvolle roman die hij aan het schrijven is. En die al die tijd nog steeds moet worden uitgebracht.
Op een avond staat vader, na 18 jaar absentie, plots voor zijn deur: hij is uit zijn huis gezet en zoonlief moet hem helpen. Nick helpt met de verhuizing, vader gaat in zijn taxi slapen en lijkt van daaruit aan zijn toekomst te gaan werken. Dat gaat natuurlijk mis en hij belandt in de daklozenopvang. En laat in die opvang nu net zoon Nick sinds een halfjaar aan het werk te zijn, omdat hij iets "met betekenis" wilde gaan doen met zijn leven. Het kan niet anders of het clasht: terwijl vader overduidelijk aan de grond en in de goot zit, blijft hij zijn verslavingsgevoelige zoon verwijten dat die niets van zijn leven heeft gemaakt, dat ie ook zijn schrijverstalenten te grabbel gooit met dit baantje.
Er volgt catharsis, de twee kunnen overduidelijk niet al te lang samen zijn zonder in geruzie uit te barsten. Langzaam ontvouwt zich de ontstaansgeschiedenis van dit alles.

Goed acteerwerk, fijn sfeertje en ook een mooie indicatie van het wereldje van daklozen en verslaafden. Dat maakt de film geen feelgood, maar zeker het bekijken waard.

Met : Paul Dano, Robert de Niro, Julianne Moore

The Whisper Man - James Ashcroft

 

The Whisper Man op IMDb (6,2)

The Whisper Man op Moviemeter (3,01) 

The Whisper Man op Wikipedia

Of meespeelde dat dit de vierde film was die vrouwlief en ik die dag bekeken, weet ik niet. Feit is wel dat ie wat ons betrof de verwachtingen niet waarmaakte. Het leek wel of we bepaalde dingen in andere films al beter hadden gezien, daarnaast kwam de acteurslijst niet zo pront naar voren als gewenst: Robert de Niro is natuurlijk een grootheid, maar hij moet op deze leeftijd echt niet meer achter verdachten aan gaan rennen (het overige deel van zijn rol doet ie opnieuw uitstekend hoor, maar het actiedeel had ie echt aan anderen moeten overlaten). Adam Scott en Michelle Monaghan zijn degelijk aan het werk, maar worden naar de achtergrond gedrongen door de piepkleine doch solide en sterke rol van Michael Keaton. Alles bij elkaar gaan we toch wel naar de voldoende, maar zelf besef ik dat wat meer moet gaan doseren. 

Droeve ogen turen over het stuur naar de weg die voor hen ligt: vader Tom en zoon Jake rijden langzaam de woonplaats binnen van de vrouw die hen beiden net ontvallen is: schrijver Tom is ineens weduwnaar, Jake is zijn moeder verloren. Het legt een dikke stempel op de bak met herinneringen die ze instappen. Alles is vreemd, vaak zelfs heel vreemd: Jake loopt op school tegen pestkoppen aan, vader Tom verdrinkt zijn pijn in stevige glazen whisky (hetgeen hem dat nieuwe huis dat ze betrokken nóg vreemder doet vinden). Die gevoelens blijken tamelijk terecht: er gebeuren nare dingen in het stadje, kidnapping van schooljongens is aan de orde van de dag.

Het is wachten op het moment dat dit ook Tom en Jake overkomt: als vader Tom in een alcoholische slaap valt, blijkt bij het ontwaken dat Jake nergens meer te bekennen is. Uit pure paniek neemt Tom contact op met zijn vader, iets wat hij al járen niet meer gedaan heeft. Vader is oud-rechercheur en heeft 30 jaar geleden een vergelijkbare zaak opgelost. Terwijl de twee niet aan elkaar kunnen wennen, moeten ze toch samen optrekken om hun (klein)zoon weer terug te vinden. Een tocht langs gevangenissen, enge vindplekken en langs elkaars geheugen: ergens moeten ze aanknopingspunten vinden. 

Met: Robert de Niro, Adam Scott, Michelle Monaghan, Michael Keaton, Hamish Linklater

FIN - song : Aurora- Runaway

The Bag Man - David Grovic

The Bag Man op IMDb (5,1)
De Niro, man man man. Wat zou het toch waardevol geweest zijn als die man 10, 15 jaar geleden was gestopt met acteren. Dan had daar een oeuvre gestaan waar je likkebaardendlekkerlessend naar had gekeken. Kan natuurlijk nog altijd, maar dan moet je hard je best doen om zijn latere werk (komedie? actiegedrochten? misdaadflutjes?) te vergeten.
U snapt waar ik heen wil: deze film van effe een jaar oud is niet zijn beste. Overigens ook niet die van John Cusack, een acteur die ik op een of andere manier meestal wel kan dragen. Maar eerlijk is eerlijk: ik begon er zelf aan , dan moet ik het ook dragen als een man.

De tassenman uit de titel is Jack (Cusack). Hij krijgt de rare opdracht van de superrijke Dragna (de Niro) om ergens een tas op te halen en die ongezien bij hem te bezorgen. Gaat om een hoop geld, maar dan moet ie beloven geen vragen te stellen en niet in de tas te kijken.
Zoals het in dit genre hoort, gaat dat niet vanzelf en moet Jack nogal wat keertjes in gevecht om zelf te overleven en de tas in zijn bezit te houden. De strijd concentreert zich rondom een slecht verlicht motel (get the picture?). Is die neptieten-dame nou een dure hoer of kan ze hem helpen? Zijn die dwerg en die ooglap-man ook op zijn tas uit of niet? Is de politie te vertrouwen?

Er wordt veel geleend op de plotwijze van The Game: ook hier is het misdaad om de misdaad en geweld om het geweld. En blijkt de opdrachtgever nog dubieuzer dan vooraf gedacht. Er zijn vast liefhebbers voor dit soort films.

Met o.a John Cusack, Robert de Niro, Rebecca da Costa

Killers of the flower moon - Martin Scorsese

Killers of the flower moon op IMDb (8,2)
 Killers of the Flower Moon op Moviemeter (4,08)

Huizenhoge waarderingen op bovengenoemde filmwebsites, zo zie ik ze echt niet vaak. Komt natuurlijke mede door de versheid van de film (die gaat echt nog wel een stukje dalen op de ranglijsten) maar feit is wel dat de film van meet af aan op een goede ontvangst kon rekenen. De reputaties van de hoofdrolspelers maar zeker ook die van regisseur Martin Scorsese maken de filmkijker nieuwsgierig en doet de verwachtingen omhoogschieten.

De film is avondvullend (drieënhalf uur, wij hadden voor het eerst sinds jaren een pauze in ons lokale filmtheater) en dat gaat waarschijnlijk de enige reden zijn waarom dit niet een ongelooflijke box-office knaller gaat worden. Grote namen op het affiche, een pakkend verhaal dat bovendien ook nog eens op waarheid gebaseerd is. Zitvlees is nodig, maar je krijgt zeer zeker waar voor je geld.

Begin vorige eeuw, net na de Eerste Wereldoorlog. Ernest Burkhart arriveert in het pioniersstadje Fairfax, waar hij zich direct bij zijn oom Bill "King" Hale meldt. Hale is een invloedrijk man in de regio en dat is bijzonder. Hale is namelijk White America, terwijl Fairfax middenin Osage County ligt. Het indianenvolk de Osage is de meest welgestelde van alle indianenvolken: het gebied waarop zij leefden, bleek olie te bevatten en door slim handelen verkreeg de indianenstam alle rechten op de exploitatie. Geen tipi's maar villa's, geen armlastig veedrijven maar lucratief olievelden ontginnen. Klinkt allemaal prachtig, maar het heeft een brute keerzijde: drankmisbruik, geldzucht, het ontgroeien van hun volkse rituelen maakt veel van hen ongelukkig. En dat blijkt nog niet het ergste: waar geld is, zijn aasgieren en de blanke bevolking van Amerika laat zich daarmee uitstekend typeren. 

Hale heeft zich voorgedaan als weldoener (scholen, zorg, dat werk) en heeft zich daarmee een invloedrijke positie verworven. Hij arrangeert gemengde huwelijken om daarmee een deel van de olierechten bij blanken terecht te laten komen (en liefst natuurlijk bij hemzelf). Ernest Burkhart is daartoe door hem ook uitverkoren: neefje moet trouwen met de zwijgzame doch kranige indiaanse Mollie Brown. Mollie heeft een moeder en meerdere zusters, dus Burkhart gaat niet direct in aanmerking komen voor erfrecht. Daarvoor moet hij opdrachten uitvoeren die Mollie doen stijgen in de successie-ranglijst. Een morbide en weldoordacht plan maar waar niemand rekening mee heeft gehouden, is dat de niet al te snuggere Ernest simpelweg van zijn vrouw blijkt te houden. Meer nog dan van het lonkende geld. Gekweld door wroeging voert hij de opdrachten van de grote touwtrekker Hale uit. Kan niet goed gaan.

Een keur aan grote namen komt voorbij, waarbij ik vooral onder de indruk was van het ingetogen spel van Lily Gladstone. Tevens vond ik de enigszins documentaire-achtige start van de film erg goed. Minder vond ik het rare maniertje van DiCaprio waarmee hij zich een plattelandsaccent probeerde aan te meten, op een gegeven moment vond ik het zelfs storend. Alles overziend zeg ik: een echt filmepos, onderhoudend en verhalend. Goed verhaal, maar dus niet lekker kort.

Met : Leonardo DiCaprio. Robert de Niro, Lily Gladstone, Jesse Plemons, John Litgow, Brendan Fraser, Cara Jade Myers, Jason Isbell, William Belleau, Scott Shepherd

FIN - song : Osage Tribal Singers- Whazhazhe (a song for my people)

Ezra- Tony Goldwin

Ezra op IMDb (6,4)
 Ezra op Moviemeter (3,16)

Toen deze eerder dit jaar in mijn geliefde filmtheater geprogrammeerd stond, liet ik hem passeren omdat ik bang was voor karikaturen. De synopsis van de film gaf immers de kans dat er door de filmmakers met de aandoening van de hoofdpersoon aan de haal zou worden gegaan. Levert vaak wel Oscars op (Rain Men, My Left Foot) maar levert bij mij vaak irritatie op vanwege het voor de film uitvergroten van het gedrag. Dat speelde in deze film alleen in het begin even mee, maar al snel werd het een aandoenlijk vader-en-zoon-verhaal waarbij beiden hun afwijkende eigenschappen hebben. Blij dus dat we deze gisteravond gehuurd hebben.

Als we die eerste 10 minuten doorgekomen zijn, weten we dat Ezra een stevig autistische jongen is die het zijn ouders lastig maakt in de opvoeding. Dermate lastig zelfs dat hun relatie erop stukloopt, moeder vertrekt en doet een andere partner op. Zowel vader als moeder lopen over van liefde voor hun zoon maar ze staan elk een andere aanpak voor. Dit leidt tot een gaandeweg groeiende verwijdering tussen de twee: moeder laat zich door de vele hulpverlenende instanties de wet voorschrijven terwijl vader juist met die instanties in gevecht gaat. Dat laatste zelfs iets te letterlijk, hetgeen leidt tot een contactverbod.

Niet dat pa zich daaraan houdt, natuurlijk. Hij staat bij het schoolplein van Ezra's nieuwe school en ziet dat de nieuwe medicatie een (bijna letterlijk) verlammende werking op de jongen heeft. Zijn hart breekt en hij neemt een radicale beslissing: hij haalt 's nachts de jongen weg uit het huis van moeder en stapt in de auto, onderweg naar een vriend die een paar staten verderop op het platteland woont. Moeder is woest, probeert eerst nog via de eigenzinnige opa met haar ex in contact te komen maar dat helpt niet. Ze neemt een radicale stap en zet een Amber Alert uit voor haar zoon. Terwijl die eigenlijk best een fijne reis maakt met zijn eigenlijk best grappige vader, maakt moeder samen met opa jacht op de twee. Ieder heeft daarbij zijn/haar eigen belang, ieder heeft daarbij zijn/haar eigen achtergrondverhaal.

Ik was zeer te spreken over het acteerwerk van Bobby Cannevale, die een ontwapenende emotionele man neerzet. Hoogtepunt van de film, wat mij betreft.

Met: Bobby Cannevale, Rose Byrne, William A. Fitzgerald, Robert de Niro, Whoopi Goldberg

FIN - song : Rae Isla - Ezra

Killing Season - Mark Steven Johnson

Killing Season op IMDb (5,4)
Matige combinatie van actie- en oorlogsfilm.
Benjamin leidt een teruggetrokken leven op het Amerikaanse platteland, verscholen in de bossen en ver van de bewoonde wereld. Hij heeft er een reden voor: hij is oorlogsveteraan en niet trots op wat hij op zijn geweten heeft. Dusdanig schuldig voelt hij zich dat hij zich schaamt tegenover zijn zoon , hij durft hem niet onder ogen te komen en dus ook niet op het doopfeest van zijn kleinkind. De wapens heeft hij om moverende redenen afgezworen, hij gaat nu slechts behangen met fotocamera de bossen in.
Emil is een Servische oorlogsveteraan die in de Bosnische oorlog tegenover de Amerikanen heeft gestaan. Zijn hele peleton is geëxecuteerd, hijzelf kwam er met een mislukt schot in zijn rug vanaf. De soldaat die dat schot afvuurde, was Benjamin, die blijkbaar toen al zo vol met wroeging zat dat hij de koele daad niet kon uitvoeren.
Emil komt via via achter de namen van alle soldaten van het Amerikaanse moordcommando en gaat ze op zoeken. Het lukt hem om Benjamin op te sporen in de wildernis. Er ontstaat een gevecht, aanvankelijk psychologisch maar gaandeweg steeds agressiever en bloederiger. Emil wil wraak en afrekening, Benjamin is minder bloeddorstig maar gaat zich niet gewonnen geven. Enkele malen vallen de kwartjes de andere kant op, beurtelings zijn ze de bovenliggende partij. Krijgen ze de kans elkaar hun eigen waarheid te vertellen of bezwijkt er voor die tijd al 1 van de 2?

Met : Robert de Niro , John Travolta

The Irishman - Martin Scorcese

The Irishman op IMDb (8,7)
Nog net op tijd gelukt: deze wilde ik graag op het grote doek zien, later deze week gaat ie spinnen op Netflix. Scorcese bedong een paar extra weken bioscooproulatie omdat een filmmaker daar nu eenmaal zijn product kan laten zien zoals het bedoeld is.
Voor mij werkte het, want er zitten knappe staaltjes camerawerk in die dan weer in scherp gezette scenes voorkomen. De magie van het doek, de donkere zaal, de minimale afleiding: bij mij zal het altijd winnen van het tv-beeldscherm.

De film zelf levert relatief weinig verrassingen op: het is een maffiaverhaal, zoals zowel de regisseur als drie van zijn hoofdrolspelers al vaak gedaan hebben. En in "The Irishman" blijkt hoe goed ze daarin zijn geworden. Met behulp van nieuwe digitale technieken lopen de oudjes door hun hele misdaadleven heen, je blíjft geboeid kijken naar de mimiek van het meestertrio.
Lange film, maar doordat het tweede deel veel boeiender is dan het eerste (veel persoonlijker vooral, veel minder geweld ook) is dat allemaal best te trekken.

Frank Sheeran is een sjacherende en ritselende koerier die door stom toeval betrokken raakt bij het grote werk. Hij is daar zo goed in dat ie opklimt tot de persoonlijke klusser van zowel de grote maffiabaas als die van de grootste vakbondsleider van dat moment. Die toevallig in de zak zit van de misdaad, het zal u niet verbazen.
Sheeran is trouw en volgzaam, hetgeen hem zowel in problemen brengt met zijn gezin als met zijn geweten. Want soms lopen de belangen van zijn ene baas niet synchroon met die van de anderen. En dat gaat wringen.

Met : Robert de Niro, Joe Pesci, Al Pacino, Anna Paquin

The Big Wedding - Justin Zackham

The Big Wedding op IMDb (5,6)
 The Big Wedding op Moviemeter (2,55)

Deze kon er zo achteraan. Zonder nadenken en zonder verzet uitgekeken. Genoten van de actrices Sarandon en Keaton, die de film nog net een stapje hoger tilden waardoor het draaglijk werd. 

Ellie Griffin komt na 10 jaar weer terug bij het huis waar ze zo lang met haar ex-man Don woonde. Niet omdat ze hem nou zo graag wil zien, nee, ze komt met een reden: haar aangenomen zoon Alejandro gaat trouwen. Don ontvangt haar met reserves omdat hij niet terug wil naar de lastige tijden van weleer en al een tijd gelukkig is met de ondernemende Bebe, die ook nog eens heel goed met zijn kinderen overweg kan. De drie gedogen elkaar, mede omdat de kinderen en hun partners natuurlijk zin hebben in een enorm en vooral ongecompliceerd feest. Het zal anders uitpakken.

Alejandro heeft namelijk ook zijn biologische moeder uitgenodigd, de streng katholieke Madonna. Als deze erachter komt dat Alejandro's ouders gescheiden zijn, zal ze nooit haar zegen geven voor diens huwelijk. Ellie en Don moeten dus maar voor een paar dagen acteren dat ze nog steeds een koppel zijn, waardoor de alom geliefde Bebe forse stappen achteruit moet doen. En dat blijkt lastig, want juist Bebe heeft de bruiloft van voor naar achter georganiseerd. 
Voeg daarbij een dochter in scheiding, een nog maagdelijke zoon die hotel de botel wordt van Alejandro's meegereisde zusje, een verknipte schoonfamilie voor Alejandro. Gooi dat alles in de mixer en u begrijpt een beetje wat deze film beoogt.

Met : Diane Keaton, Susan Sarandon, Robert de Niro, Katherine Heigl, Amanda Seyfried , Robin Williams

FIN - song : Michael Bublé - Save the last dance for me

Joker - Todd Phillips

Joker op IMDb (8,9)
8,9. 8! Komma! 9!
De balans tussen de haters en de lovers is inmiddels ruim doorgeslagen naar de kant van degenen die deze film de beste van dit jaar vinden, dé grote kanshebber voor Oscars in abundance. Ik snap beiden. Ik zit er tussenin, zwalkte al kijkende heen en weer van "fantastisch' tot "tja, beetje té dit". Van mij dus geen doorslaggevende stem in deze.
Wel vond ik het een uitermate boeiende kijkervaring. En wellicht is dat wel wat film moet zijn. Dat je met vragen en gemengde gevoelens de zaal verlaat. Misogynie is een kernwaarde, (psychiatrische) gekte ook en geweld is de uitingsvorm van beide. Althans: in het leven van Arthur Fleck, een aan alle kanten mislukte man. Eenzaam, niet gewaardeerd, tussen waanzinnig en psychotisch in. Maar ook beminnelijk bij vlagen, zelfs in staat tot het aanknopen van een liefdesrelatie en ook nog eens zeer zorgzaam voor zijn kwakkelende moeder.
We groeien als kijker mee met de toenemende waanzin van Arthur, we weten dat dit niet anders kan eindigen dan met een bloedige climax. En toch, toch wekt de figuur sympathie op.

Dat is aan alle kanten de verdienste van Joaquin Phoenix, die toch al min of meer beste acteur van zijn generatie. Hij durft zichzelf voor schut te zetten in deze rol, hij durft afstotelijk te zijn. Maar toch speelt bij de kijker (in ieder geval bij mij) een sprankje sympathie op voor deze loser. Want je begrijpt hoe het zo gekomen is.

Met : Joaquin Phoenix, Robert de Niro, Zazie Beetz, Frances Conroy

Brazil - Terry Gilliam

Brazil op IMDb (7,9)

Brazil op Moviemeter (3,61)

Gedateerde maar desondanks nog zeer onderhoudende science-fiction film, uit de koker van het drukke Monthy Python-brein Terry Gilliam. Deze creëert een somber beeld van de mensheid, een beeld dat hij in 1985 in de zeer nabije toekomst voor zich zag. Kafka en Orwell geven elkaar de hand, ze zien hun oeuvre tot standaard verheven. 

In deze maatschappij draait alles om informatie. Beter gezegd: alles draait om het ministerie van Informatie, een instantie die de burgers in een wurggreep houdt van gedrag binnen de lijntjes met hoge boetes voor hen die daarbuiten treden. Sam Lowry werkt op dat ministerie, op de afdeling Informatietransport. Hij is niet ambitieus, liever droomt hij over die mysterieuze vrouw die hij met zijn grote vleugels tegemoet treedt. 

Sam's moeder schurkt tegen de hogere machten aan en neemt er geen genoegen mee dat haar zoon zo snel tevreden is. Ze regelt een promotie voor hem, naar de afdeling Informatieverwerking. Aanvankelijk heeft Sam daar geen zin in, maar als er door een zeldzame fout op zijn afdeling plotseling een dossier op zijn bureau verschijnt waarin zijn droomvrouw voorkomt, stapt Sam alsnog over. Een stap met grote gevolgen, want dat dossier is er niet voor niets. Sam wordt verscheurd tussen de wil zijn werk goed te doen en de dame te redden die door het apparaat vermorzeld dreigt te worden.

Een keur aan bekende acteurs komt voorbij, dat maakt deze film nog eens extra onderhoudend (ook als je - net als ik - niet zo van het scifi-genre bent.

Met : Jonathan Pryce, Kim Greist, Robert de Niro, Michael Palin, Katherine Helmond, Bob Hoskins

Heat - Michael Mann

Heat op IMDb (8,3)
 Heat op Moviemeter (4,11)

Heat op Wikipedia

Nog zo'n filmklassieker, 30 jaar oud reeds. Weliswaar een die iets minder in mijn straatje ligt, maar ik zie zelf ook natuurlijk wel dat dit heel goed is. Eredivisie-acteerwerk, een sterk script en een mooi opgebouwde spanning. Zo eentje waarbij je misschien denkt dat het einde toch nog anders kan lopen dan het nu doet. De twee acteerkanonnen op leeftijd (ook toen al een beetje) kluisteren u aan uw stoel. "Heat" is een actiedrama. Of nee: "Heat" is een misdaaddrama. Of nee nee, "Heat" is een heistfilm. Of..ach wat maakt het label ook uit.

Het lijkt de perfecte overval, maar toch is Neil McCauley behoorlijk pissed-off met het gedrag van medepleger Waingro, die niet al zijn taken goed uitvoerde. Net als hij met de mislukkeling wil afrekenen, rijdt de politie voorbij en weet Waingro aan zijn aandacht te ontsnappen. Dat zal ie nog bezuren. 

De overval trekt hoe dan ook de aandacht: vanaf dat moment weet McCauley het vizier van topinspecteur Vincent Hanna op zich gericht. Met zijn grote ervaring en originele brein brengt Hanna al snel het daderteam in kaart. Het net sluit zich steeds verder, maar het houdt McCauley niet tegen om de overval der overvallen te beramen. Zelfs een persoonlijk gesprek met Hanna stopt hem niet: ze spreken eerlijk naar elkaar uit dat ze elk bij een volgende ontmoeting niet zullen aarzelen de ander naar het hiernamaals te brengen. Terwijl McCauley de voorbereidingen treft voor zijn magnum opus, weet Hanna plots contact te leggen met de op wraak beluste Waingro.

Met: Robert de Niro, Al Pacino, Val Kilmer, Jon Voigt, Tom Sizemore, Diana Venora, Amy Brenneman, Ashley Judd

FIN - song : Revelry - One Last Regret

The good shepherd- Robert de Niro

Meisjelief had een stapel aanbiedingen gekocht, dus duik ik even verder terug in de filmhistorie.
Om te beginnen opnieuw een film Matt Damon, die wederom een van zijn zwijgzame rollen.de rol in deze film heeft zonder meer als training gediend voor die in "the Informant".

Good Shepherd is het verhaal over een goed bedoelende CIA-agent , die echter vanwege de trouw aan zn werk zo ongeveer alles fout doet in zn prive. Hij komt daarmee zwaar in de problemen maar de eed aan zn land is hem blijkbaar belangrijker dan zorg voor vrouw en kind.
Zit nog een beetje corpsleer tussen, een stukkie geschiedenis maar verder was de film mij effe te nodeloos complex. De tweeenhalf uur zorgden ervoor dat an sich interessante verwikkelingen tussen de wereld-geheime-diensten steeds onoverzichtelijker werden. En da's jammer. Wat zeggen we dan?
HIER HAD MEER IN GEZETEN.

(overigens, dvd is bij begt en lief te leen)

Isabelle - Ben Sombogaart

Nogal tegenaan zitten te hikken of ik deze ging kijken. Heb het toch maar gedaan en dat is vooral omdat ik op een of andere manier Halina Reijn een geloofwaardige actrice vind.

Hierin word ik geenszins teleurgesteld met deze film: een staaltje method-acting van de bovenste plank. Ze levert een soort omgekeerde Robert-de-Niro-prestatie: een Christian Bale-achtige uithongering van zichzelf om maar geloofwaardig te zijn in deze rol.
Welke rol? Die van de succesvolle filmster Isabelle , die door een jaloerse dame gegijzeld wordt vanwege haar schoonheid. De dame in kwestie blijkt aan alle kanten door het leven afgewezen te worden en zint op wraak. Dat doet ze door de vergankelijkheid van het leven in schilderijen vast te leggen.
Met Isabelle heeft ze hetzelfde plan: die wordt dus opgesloten en uitgehongerd om gaandeweg de portrettenreeks te verworden tot een geportretteerd gratenpakhuis.

Niet de allerbeste en boeiendste film, edoch door de sterke acteerprestatie van Reijn toch -althans voor mij- de moeite van het bekijken waard.

Isabelle IMDB

Bus 657 (aka Heist) - Scott Mann

Bus 657 op IMDb (6.1)
Simpel actieverhaaltje. Erg simpel.

Vader van doodziek meisje zoekt naar een manier om de kosten voor haar operatie te betalen. Hij wendt zich tot zijn baas, een zwendelende casinohouder. Die weert hem af, zijn opties worden kleiner. Hij besluit om in te gaan op een overval-voorstel dat een casino-medewerker hem eerder deed.
Overval lukt, maar de mannen komen niet zonder slag of stoot weg. Hen rest niets anders dan een bus te gijzelen en te proberen om de Mexicaanse grens te bereiken. Daar gaan natuurlijk veel mensen voor liggen. Niet alleen de politie overigens, de vader-overvaller krijgt ook mot met zijn mede-overvallers en er ontstaan diverse spannende situaties in de bus. Binnen twee uur weet je de afloop.

Met : Jeffrey Dean Morgan, Robert de Niro , Kate Bosworth , Dave Bautista, Gina Carano

The Comeback Trail - George Gallo

The Comeback Trail op IMDb (5,7)
 The Comeback Trail op Moviemeter (2,68)

Uitermate flauwe humor, een fors staaltje overacting en een voorspelbaar verloop. En toch vermaakten we ons prima met deze comedy, waarschijnlijk deden we een uitstekende keuze door deze voor de maandagavond in te plannen. Niet goed, maar wel goed te doen. 

Max Barber, filmproducer op leeftijd, heeft met zijn laatste projecten niet al te veel commercieel succes behaald en heeft zich daardoor de woede van een foutgeld-investeerder op de hals gehaald. Als hij niet binnen 3 dagen 350.000 dollar aftikt, zal hij het bezuren. Uit arren moede besluit hij het beste script dat hij in jaren zag te verkopen aan een rijke investeerder, terwijl hij weet dat die er niet uit zal halen wat hijzelf er in ziet. Deze investeerder op zijn beurt ziet zijn beoogde hoofdrolspeler verongelukken op de set, maar treurt er niet om doordat hij fors verzekeringsgeld opstrijkt voor de dood van zijn ster.

Dit nu brengt Max Barber op een idee. Hij kiest een willekeurig script, snort een oude uitgedoofde westernacteur op die hij heeft besloten op te offeren. Verzekering afsluiten, een paar levensgevaarlijke stunts bedenken voor deze bejaarde cowboy, dan moet het allemaal goed komen, dan kan hij zijn afperser afbetalen. Het loopt allemaal anders.

Met : Robert de Niro, Tommy Lee Jones, Morgan Freeman , Zach Braff