De tweede film die avond was uit karakter-oogpunt al een stuk interessanter. Hier stonden ten eerste twee acteer-mastodonten tegenover elkaar: Robert De Niro en John Travolta. Menig regisseur doet een moord voor zo'n affiche.
Dat probeerde deze regisseur dus ook. Alleen wil het met de moord niet zo vlotten. Jazeker, beide mannen hebben een oorlogsverleden (met elkaar!). Ja, beide mannen weten met wapens om te gaan en weten wat vechtlust is. Het lukt de een echter de hele tijd niet om de ander om te brengen. En andersom.
De Niro is de Amerikaanse oorlogsveteraan, ervaringen in diverse missies maar nu overduidelijk in ruste. Hij leeft teruggetrokken in een natuurgebied, maar het enige wat hij nog schiet zijn foto's van de dieren die hij ontmoet. Travolta is een Joegoslavische oorlogsveteraan , iemand die door een wonder, een gelukje , het vuurpeloton heeft overleefd. Hij is weliswaar van achter neergeschoten, maar de kogel bleef in de rug zitten en bleek dus niet dodelijk. De man die die kogel afvuurde is, dat snapt u, De Niro geweest.
Jaren later wordt de Niro in zijn eigen leefomgeving geconfronteerd met de oude Joego-strijder. Deze is vastberaden eerst een schuldbelijdenis en een biecht te ontvangen voordat hij zijn oude tegenstander om zeep helpt. Maar ja, deze vecht terug en krijgt vervolgens de wapens in handen om met zijn belager af te rekenen.
Dat gaat nog een paar keer heen en weer, de kansen keren een aantal malen. Totdat beiden inzien dat het niet oneindig door kan gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten