Gisteren toch weer een stukje vertrouwen in de mensheid teruggekregen.
Ik mocht medewerking verlenen aan het wijkfestival dat onder de naam "Kleurrijk Feest" over de bewoners werd uitgestort.
Een wervelend geheel van vietnamese dans, peruviaanse panfluit, turkse en marokkaanse meeklappers tot aan een heuse Surinaams/antilliaanse modeshow.
En daartussendoor mocht ik div. wereldmuziek-klanken over het plein uitstrooien.
Wat me zo blij maakte? De volstrekte acceptatie van de nationaliteiten onderling, de fijne reactie op elkanders muziek en de vrolijke dansjes die her en der door de muzikanten ontlokt werden.
Verbroedering, verkleuring, vereniging! Opzet geslaagd (en festival ook!!)
maandag, juli 11, 2005
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Juste une illusion - Eric Toledano & Olivier Nakache
Juste une illusion op IMDb (7,3) Juste une illusion op Moviemeter (3,88) Juste une illusion op Wikipedia Je ontkomt er niet aan maar toch ...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten