Vrijdag de 15e

Geen krant vanmorgen, oh nee nog net wel: met de jas al aan hoorde ik de brievenbus klapperen. Vervolgens op fietse naar t station, wachtend bij de spoorbomen merkte ik dat ik nog iets vergeten was en dus terug naar huis moest. Opnieuw richting station, zette net de fiets vast toen ik de whistle hoorde blowen: snelle trein gemist, op naar de langdurige stopper dus.

zou het vandaag dan echt een ongeluksdag worden? ik vermoed zelf van niet, want "we hebben een bod" (dit te lezen als variant op "...beller").
Na een meilleur gesprek gisteren wask in een euforische bui. Uurtje of twee later kwam er via de banensneller een bod binnen. En laat me dat nou de eerste domper bezorgen: te laag. Ik dus niet geaccepteerd waarna mijn contactpersoon vertelde"ach, ik heb heus wel vaker salarisonderhandelingen gedaan hoor".
Thuisgekomen gink sporten, daarna lag er een verbeterd bod in mijn emailbox. Kijk, nou ga ik er niet alleen qua werkzaamheden en persoonlijke groei op vooruit, maar zit er ook nog eens een lichte financiële glooiing in het verschiet. En das nie echt jammer!
Uitgebreid gesproken met mijn lief, die support me heel erg de nieuwe richting op. Vandaag nog een paar dingen fijnslijpen en dan kont wel eens gebeurd zijn met mijn uitgeverij-activiteiten.
Nog heeel even volhouden dus, binnenkort komen hier weer berichten van andere aard...