Lekker sombere film die het goed doet in deze donkere dagen.
Paps leidt een niet goed lopen filmproductiebedrijf. Naar de ondergang. Zijn vaak al geestelijke afwezigheid wordt opgevolgd door een fysieke als hij zijn leven beëindigt. Zelfgekozen: hij kon niet meer los komen van de schulden, kon de mensen in zijn bedrijf niet meer helpen en durfde zijn gezin niet onder ogen te komen.
Het gezin herstelt maar moeizaam van de klap. Vrouwlief probeert nog het een en ander aan filmproducties tot wasdom te laten komen om aldus nog iets van een erfenis achter te laten. Maar het wringt.
En het wreekt zich ook nog. Als er nog een stukje dubbelleven van papa aan de oppervlakte komt, valt vooral de oudste dochter hem hard af.
Daarmee heb ik ook gelijk de boeiendste rol genoemd. Dochter Clemence is in alles de verbeelding van dit would-be gezin. Ze sombert aanvankelijk, maar leert en probeert op eigen benen te staan . Steeds meer.
Trieste maar best aandoenlijke vertelling
Geen opmerkingen:
Een reactie posten