Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht cate blanchett. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht cate blanchett. Sorteren op relevantieAlle posts tonen

maandag, april 20, 2026

Father, mother, sister, brother - Jim Jarmusch

Father Mother Sister Brother op IMDb (6,5)
 Father Mother Sister Brother op Moviemeter (3,26)

Father Mother Sister Brother op Wikipedia

Het is normaal al een feestje als er een nieuwe film van regisseur Jim Jarmusch verschijnt, maar dit keer is het dat helemaal: er zijn namelijk theaters in den lande die de gelegenheid aangrijpen om ook weer eens de eerste films van Jarmusch te vertonen: zelf ben ik vooral geporteerd van zijn vroege (zwartwit) werk (Stranger than Paradise, Down by law) maar ook in zijn latere films zaten altijd bijzondere aanknopingspunten. Dat hoeft niet altijd met een eenduidig lineair verhaal, hij houdt er ook van ogenschijnlijk losse levens aan elkaar te knopen (Night on Earth !!). Ook nu doet hij dit weer, met een drieluik dat wat mij betreft over communicatie gaat, maar wat niet bij iedereen even goed zal vallen. Nou ja, richt je dan maar op de sterrencast: Tom Waits, Adam Driver, Cate Blanchett, Charlotte Rampling, Vicky Krieps komen allemaal in een van de verhalen aan bod. 

Father: de ingetogen zoon Jeff en zijn zus Emily rijden naar het Amerikaanse platteland om hun vereenzamende vader op te zoeken. Pappie kan amper rondkomen en lijkt er sinds het overlijden van zijn vrouw niet goed aan toe. Zoonlief heeft derhalve een kratje boodschappen en wat briefgeld meegenomen om zijn vader weer een tijdje draaiende te houden. Terwijl de kinderen het huis van hun vader naderen, zien wij pappie ondertussen heel driftig bezig om zijn huis een ander aanzien te geven voor de visite arriveert. Er klopt iets niet, dat zien we, en uit de ongelooflijk moeizame gesprekken blijkt dat er onderhuids iets scheef zit tussen de rommelvader en zijn kinderen.
Mother: de succesvolle schrijfster krijgt haar twee dochters op de high tea. Moeder is een strenge dame die volgens de regels leeft, dit heeft overduidelijk zijn weerslag gehad op de jongedames. Oudste dochter is nuffig en stijf, jongste dochter is daarentegen onconventioneel en losgeslagen. Onder het genot van thee en taartjes komen de verhoudingen binnen het gezin prominent op tafel te liggen.

Sister- Brother: de tweeling Skye en Billy spreken met elkaar af om het Parijse appartement van hun ouders leeg te ruimen. De ouders zijn omgekomen bij een vliegtuigongeluk boven de Azoren, er rest de twee niets anders dan te redden wat er te redden valt: veel spullen gaan naar de opslag, maar ze pikken er ook voor zichzelf wat mooie herinneringen uit. Waar de ouders (ook in de twee andere verhalen) blijkbaar lastig in de wereld stonden, zijn deze broer en zus dikke mik met elkaar: ze hebben aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen, ze tonen overduidelijk hun broeder-zusterliefde voor elkaar.

Wat Jarmusch wil zeggen met deze drie ogenschijnlijk tegengestelde verhalen tjokvol skateboards, Rolexen en liters water, dat mag u lekker voor u zelf bepalen. Mijn vrouw kon er weinig mee, maar ik zat toch wel gebiologeerd te kijken.

Met: Tom Waits, Adam Driver, Mayim Bialik,  Charlotte Rampling, Cate Blanchett, Vicky Krieps, Indya Moore, Luka Sabbatt

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Anika - These Days

vrijdag, april 17, 2026

Elizabeth: The Golden Age - Shekhar Kapur

Elizabeth: The Golden Age op IMDb (6,8)
 Elizabeth: The Golden Age op Moviemeter (3,34)

Elizabeth: The Golden Age op Wikipedia

Dat er een grote afstand kan bestaan tussen koningshuizen en hun volk hebben we zelf vorige week ook weer kunnen ervaren, maar het is eigenlijk nooit anders geweest, zo blijkt uit deze kracht uitstralende film die alweer bijna 20 jaar oud is. Plots kwam ik m tegen op een van mijn filmzenders, tijd om m een keer opnieuw te bekijken. Want zeg nou zelf: een cast met de fenomenale Cate Blanchett, met de vaak goede Samantha Morton en met karakterkop Clive Owen, die onderga je met plezier, toch?

Eind 16e eeuw zuchtte Europa onder het juk van de Spaanse macht, men kreeg overal de Spaanse Inquisitie toegediend. Engeland profiteerde van haar gunstige ligging, ze bleven lang buiten schot maar in 1585 kloppen de katholieken dan toch op de deur van het tot dan toe grotendeels protestante Albion. 

De vorstin ter plaatse is de grote Elizabeth, haar hele leven bestaat uit strijd. Interne strijd, omdat ze als "The Virgin Queen" door het leven gaat en dus steeds maar niet voor troonopvolging kan zorgen. De troon wordt ook nog eens betwist door haar nicht Mary Stuart, die vast van plan is een gooi naar de macht te doen. En daar komt nu dan de externe strijd met de Spanjaarden nog eens bij.
Elizabeth probeert krampachtig alle oppositie de kop in te drukken, waarbij het riscio bestaat dat ze vervreemdt van haar volk. Ze besluit op zoek te gaan naar een huwelijkskandidaat, meer een potentiële vader eigenlijk. Internationale vorstenhuizen dienen zich aan (ook de Spaanse natuurlijk) maar zelf lijkt ze het meest geboeid door de Engelse kapitein Sir Walter Raleigh. Die is bereid voor haar ten strijde te trekken maar wil daarvoor wel een liefdesverklaring als wederdienst. Dat blijkt veel gevraagd, de koningin deinst terug en schuift haar knappe hofdame Bess Thockmorton. Dat blijkt een gevaarlijke zet, want deze Bess weet heel goed hoe de lijnen lopen. Elizabeth heeft met dit liefdesspelletje misschien wel haar hand overspeeld.

Met: Cate Blanchett, Clive Owen,  Samantha Morton, Abbie Cornish, Geoffrey Rush, Rhys Ifans, Eddie Redmayne

FIN - song : A.R. Rahman - Divinity Theme

zaterdag, mei 24, 2025

Black Bag - Steven Soderbergh

Black Bag op IMDb (6,8)
 Black Bag op Moviemeter (2,90)

Black Bag op Wikipedia

Met spionagethrillers kan het bij mij altijd twee kanten op: Als het script te nodeloos moeilijk is geschreven, raak ik hopeloos de draad kwijt en daarmee ook de interesse in de ontknoping. Maar als de film dermate goed in elkaar steekt dat tot enkele minuten voor het einde eigenlijk iedereen nog dader kan zijn, dan zit ik geboeid op de rand van de bioscoopstoel. Dan blijkt namelijk vaak dat de thriller misschien wel draait om iets anders dan de haast perfecte misdaad zelf, dan gaan er andere krachten belangrijker worden. Je moet als kijker dan vooral letten op de interactie tussen de spelers omdat dáár de oplossingen liggen. "Black Bag" is daar volledig in geslaagd, wat mij betreft: het draait niet om de actie en de gevaren, nee, het draait om menselijke verhoudingen. In deze film ging voor mij de waardering vooral naar een uitstekende Michael Fassbender, die op zijn beurt tot grote hoogten werd opgezweept door het tegenspel van de binnenkort aftredende Cate Blanchett.

Hoewel ze elkaar soms dagen niet zien, zijn ze verslingerd aan elkaar. Hoewel ze collega's zijn, weten ze soms niet van elkaar met welk project of welke dienst ze op dat moment bezig zijn. Maar altijd, altijd is hun liefde onvoorwaardelijk, ze zullen voor elkaar door het vuur gaan: "wie aan jou komt, krijgt met mij te maken." 

Dit basale uitgangspunt wordt aan het wankelen gebracht wanneer topspion George Woodhouse door zijn baas op de hoogte wordt gebracht van een lek in de MI6-organisatie. Er blijkt een collega te zijn die informatie over het levensgevaarlijke Severus-project aan "de Russen" aan het verkopen is. Er blijken vier a vijf verdachten te zijn, waaronder- shocking fact- ook George z'n ravissante vrouw Kathryn. George start zijn onderzoek op een eenvoudige doch doeltreffende wijze: hij nodigt alle verdachten - collega's immers- uit voor een etentje bij hem thuis. George is meester in ondervragingen dus weet - onder het genot van heerlijke doch gemanipuleerde gerechten - het spel op de wagen te zetten. De soms onthutsende eerlijkheid aan tafel ("I hate liars") zet een onderlinge machine in werking waarbij George -die uiteindelijk ook zijn eigen vrouw moet schaduwen - zich eigenlijk geen fout kan permitteren om niet zelf verdacht te worden. Maar ja..

En wat die "Black Bag" uit de filmtitel dan is? Binnen hun wereldje is dat de spreekwoordelijke tas waarin geheimen gaan waarover je je niet naar de ander hoeft uit te spreken. Hoe hard en direct de vraag ook is, je mag altijd het codewoord "Black Bag" zeggen waarna er niet doorgevraagd mag worden. (En dat is best lastig als "waarheidsvinding" je opdracht is).

Met : Michael Fassbender, Cate Blanchett, Gustaf Skarsgard, Tom Burke, Marisa Abela, Regé-Jean Page, Naomie Harris, Pierce Brosnan

FIN - song : Richard Holmes - Zurich
Gezien in : Filmkoepel Haarlem (eerste draaidag)

donderdag, juli 25, 2024

The New Boy - Warwick Thornton

The New Boy op IMDb (5,7)
 The New Boy op Moviemeter (2,38)

Geen beste start voor deze film, zo kort na verschijning al op een 6min als waarderingscijfer te staan. Ik snap het wel: Cate Blanchett is altijd plus 1, de beelden zijn prachtig maar het verhaal is warrig en de boodschap uiteindelijk te mager. Vol goede bedoelingen, ongetwijfeld, maar het beklijft niet. En dat is jammer, want zoals gezegd is de cameravoering prachtig: weidse vergezichten van Australische woestijnen tegenover golvende korenvelden met in het midden een klein kloostertje. Geniet dáár dan maar van. 

Het lukt ze uiteindelijk toch om hem te pakken te krijgen. Twee rangers hebben in de woestijn een zware kluif aan het tengere Aboriginal-jongetje die zich maar lastig laat overmeesteren. Uiteindelijk winnen de mannen met de wapens het van het jongetje met de blote handen. Ze pakken hem in en leveren hem af bij een geïsoleerd klooster op het platteland. 

Daar bestuurt Sister Eileen een gemeenschap van een stuk of 10 weesjongetjes, ondersteund door een medezuster en een goedwillende klusjesman. Eerder overleed de abt, maar dat heeft Eileen stil gehouden voor haar kerkelijke bestuurders omdat het risico bestond dat zij het klooster wilden opdoeken. Ze leven van de landbouw, mondjesmaat komen er leveranciers langs en in de tussentijd worden de weesjongetjes klaargestoomd tot godvrezende dienstbare jongelui die op elke ranch en bij elk bedrijf inzetbaar zijn. En daar is dan plots de New Boy.

Hij praat niet, eet met zijn handen en slaapt ónder zijn bed. Dat hij anders is dan hen, zien alle bewoners van het klooster direct, maar ze zien ook dat er wel iets bijzonders in hem zit. Een door een slang gebeten jongen wordt door New Boy van het gif ontdaan, waarmee zijn leven wordt gered. Sowieso hangt er een vleugje magie rondom de jongen heen. Dat komt pas goed tot uiting als de langverwachte bestelling van zuster Eileen wordt geleverd: een manshoog Jezusbeeld dat in de kapel wordt geplaatst. New Boy treedt in contact met het beeld.

Met: Aswan Reid, Cate Blanchett, Deborah Mailman, Wayne Blair

FIN - song :  Outfluence- Amor Vivir Volar

Gezien in : Cinema Oostereiland

zaterdag, maart 11, 2023

Tár - Todd Field

Tár op IMDb (7,5)

Tár op Moviemeter (3,48)

NOS Sport heeft het, BNN Vara heeft het, Talpa heeft het. Problemen met grensoverschrijdend gedrag, u weet het ongetwijfeld. Stap in de wereld van Lydia Tár en je ziet het zich voor je ogen ontwikkelen terwijl de hoofdpersoon daar niet altijd bewust van lijkt te zijn. Altijd zijn er honderden excuses: er is werkdruk en alleen de allergretigsten bereiken de top, etcetera. 

Cate Blanchett schittert als dirigente Lydia Tár, in een film die het eerste uur bloedirritant is door een nodeloos intellectuele name-dropping-lawine, die je niet echt het gevoel geeft dat het hier om vlees-en-bloed-mensen gaat. Dat verandert. Gelukkig maar, want anders was de volle drie uur tijdsduur een helletocht geworden. Net op tijd krijgen we catharsis. We zien Lydia op werkelijk alle fronten in conflict komen: met haar partner, met haar bazen, met haar concertleden, met haar persoonlijk assistente, met studenten tijdens hoorcolleges en met orkestleden die graag solist willen worden. 

De drive van Tár staat niet toe dat die conflicten bij haar binnenkomen, waardoor ze - als ze eenmaal opkijkt- iedereen van zich verwijderd heeft. Omdat deze blijkbaar elk op hun eigen manier in de weg staan van het ultieme resultaat: de goddelijke status van muziek bereiken. Het moet kloppen, er mag geen millimeter licht zitten tussen de ambitieuze intenties van de dirigente en de vervulling daarvan door haar orkestleden.
Er staan duizenden volts op haar dagelijk leven, die spanning gaat ze een keer oplopen: het kan niet anders dan knappen.

Met : Cate Blanchett, Nina Hoss, Noémie Merlant, Sophie Kauer

FIN - song : Besomorph/Jurgaz- Barbarian 

zaterdag, januari 29, 2022

Nightmare Alley - Guillermo del Toro

Nightmare Alley op IMDb (7,4)
 Nightmare Alley op Moviemeter (3,56)

Visueel helemaal dik voor elkaar, deze film. Maar dat weet je natuurlijk vooraf, als je naar een film van Guillermo del Toro gaat. Zijn eerdere werk was voor mij aardig buiten mijn league, maar toch kon ik bijvoorbeeld "The Shape of Water" wel hebben. Dat komt doordat meneer Del Toro een verhalenverteller is, dat krijg je als kijker echt wel mee. De combinatie van prachtig beeld en een naar een climax toewerkend verhaal legitimeerde de 2,5 uur die deze film duurt volkomen (het valt niet heel erg op dat het eigenlijk een lange zit is). 

Een rariteitenkabinet, daar kijken we naar, eind jaren 30 van de vorige eeuw. Een uitgebreid circusgezelschap paradeert voorbij: de sterke man, de slangenmens, de waarzegger, de monstermens en nog andere menselijke extremiteiten. Stanley Carlisle raakt - na het overlijden van zijn vader- plotseling verzeild in deze vreemde mengelmoes. Hij pakt een baantje aan als sjouwer en werkt zich al snel op tot medewerker van het waarzeggers-echtpaar. Stanley let goed op en leert al gauw de finesses van het bedrog. 

Naast de vooruitzichten op een goede financiële toekomst voorziet hij ook op amoureus vlak de nodige voorspoed: hij papt aan met het stuntmeisje Molly, de "elektrische vrouw" van het circus. Nadat hij de man van het waarzeggersechtpaar, een zwaar alcoholicus, het laatste zetje heeft gegeven , acht hij het tijd om met Molly te vertrekken. De twee beginnen een "mentalist" act, Stanley claimt bovennatuurlijke gaven te hebben en veinst contact met overleden familieleden van zijn publiek. Hij is een oplichter, maar wel een hele goede. Als er bij een voorstelling een stijlvolle vrouw opstaat, gaat Stanley ook hier volledig in zijn rol op. Het lijkt overtuigend, maar deze dr Lillith Ritter - een psychiater - wacht hem na afloop op. Ze heeft een opdracht die niet alleen zijn gedrag, maar ook zijn leven voorgoed zal veranderen. 

Met : Bradley Cooper. Rooney Mara, Cate Blanchett, Willem Dafoe, Toni Colette, Ron Perlman, Richard Jenkins

 FIN - song : Hoagy Carmichael - Stardust

maandag, januari 03, 2022

Don't look up - Adam McKay


 Don't look up op IMDb (7,3)

Don't look up op Moviemeter (3,27)

Late to the party, maar gisteren zagen wij dan eindelijk ook deze film. Het gebeurt niet vaak meer dat een film, een streamingfilm zelfs, nog zoveel controverse oproept als deze. Dat is dus al het eerste punt dat de makers binnenhalen: ze hebben het voor elkaar gekregen dat de film een onderwerp is, dat het er toe doet wat je hiervan vindt, dat er voor- en tegenstanders zijn. Dat verdient waardering, want dan heb je dus in alle gevallen een goed product gemaakt, dat er een mening over gevormd kan worden. 

Als filmliefhebber zit ik in het pro-kamp: je wordt bij de hand genomen in iets wat een ver-van-je-bed-show lijkt maar wordt al spoedig meegezogen in een allesverslindend meningencircus. Het is satire, dat vooropgesteld, maar wel satire van de briljantere soort. Al vrij snel zit je als kijker op het punt dat je zelf ook keuzes moet maken: zit je aan de kritische wetenschappelijke kant of zit je aan de gemakzuchtige liberale en misschien wel consumptieve kant? Het is niet moeilijk om metaforen te zien in de film die in ons dagelijks pandemisch leven aan de lopende band gebeuren. Knap , zeg ik. 

In het kort: astronomie-student Kate Dibiasky ontdekt in haar telescoop-speurtochten door het heelal dat er een komeet in een baan richting aarde zweeft. Eentje die door zijn omvang een dermate impact zal hebben dat inslag op aarde het einde van alle leven zal betekenen, een verwoesting gelijk aan die van het dinosauriër-tijdperk destijds. Ze waarschuwt haar professor, Dr. Randall Mindy, die onmiddelijk de ernst van het verhaal in ziet. Ze contacten NASA en maken al snel een afspraak bij de Amerikaanse president. Deze lijkt meer bezig met de aanstaande midterm-elections en ziet de ernst van de situatie nauwelijks in. Mindy probeert het probleem toch onder de aandacht van de mensen te krijgen door op te treden in een dagelijkse nieuwsshow, maar ook daar blijkt men niet te zitten wachten op de ernst van de boodschap. "Doe effe een beetje positief joh, onze kijkers willen dit allemaal niet horen". De macht ligt duidelijk niet meer bij de wetenschap,  media en techbedrijven beïnvloeden mens en politiek vele malen sterker. 

Dibiasky heeft berekend dat er ongeveer zes maanden zitten tussen de ontdekking van de komeet en de inslag, een periode die lang genoeg is om alle tekortkomingen van de westerse maatschappij naar voren te brengen. Het is vragen om chaos, want besef, ach, dat komt altijd te laat. 

Met : Jennifer Lawrence, Leonardo di Caprio, Meryl Streep, Cate Blanchett, Mark Rylance

FIN - song : Bon Iver - Second nature

dinsdag, april 28, 2020

Ocean's eight (aka Ocean's 8) - Gary Ross

Ocean's eight op IMDb (6,2)
Acht vrouwen (oh nee, 7. Oh nee, toch 8) beramen de diefstal van een peperdure Cartier-halsketting. De net uit de gevangenis vrijgelaten Debbie Ocean (zusje van Danny "Eleven" Ocean) beraamt de hele boel maar kan zelf geen risico lopen. Dus moet ze een team formeren van dames met allerlei verschillende skills: de hacker, de zakkenroller, de regelaar, de beauty, de stoere. Etcetera.
Ze willen hun slag slaan tijdens het drukbezochte en veelbekeken Met-gala dat het Metropolitan-museum jaarlijks organiseert. Dat gaat natuurlijk zomaar niet, want de boel is zwaar bewaakt, alom van camera's voorzien en Cartier heeft daarbovenop een paar van zijn beste beveiligers in de security gezet.

Nou ja, dat dus. Voor de liefhebber.

Met : Sandra Bullock, Cate Blanchett, Helena Bonham Carter, Anne Hathaway, Rihanna , Dakota Fanning

vrijdag, mei 12, 2017

Song to Song - Terrence Mallick

Song to song op IMDb (6,6)
Je weet waar je aan begint als je de nieuwe Terrence Malick boekt. En dus ook als je hem bezoekt.
Vrijdagmiddag, 2 mensen in de zaal waarvan er een ook nog eens halverwege vertrok. Bij Mallick is het simpel: je houdt ervan of je vindt het pretentieuze snobfilms. Ik ga - met enig voorbehoud - voor het eerste. Het lijkt of hij knipt en plakt uit sequenties om de kijker bewust op het verkeerde been te zetten. Tijd en plaats verspringen vaak, en het geheel wordt verpakt


Zoals gezegd: visueel wordt je al behoorlijk verwend maar ik zag ook nog eens een zich langzaam ontspinnend web van relatieproblemen tussen mensen die werkzaam zijn in de muziekbusiness en hen die daar graag bij willen horen. De film is volop zinnelijk, sensueel, sexy desgewenst. En zoals er de clichématige conclusie aan hangt dat rock-n-roll-leven een lege huls is, zo hangt er ook een conclusie aan dat er desondanks mensen zijn die over hun teleurstellingen heen stappen en van elkaar begrijpen dat ze het samen moeten rooien.


Vier echte stevige acteurs en actrices dansen om elkaar heen in een poging elkaar te verleiden. Die verleiding heeft zowel het minnespel op het oog als roem en succes. Iedereen wil het maken in die branche en de een heeft daar meer touwtjes voor in handen dan de ander.
Een belangrijke rol is weggelegd voor de voormalige punk-priesteres Patti Smith, die de jonge Faye begeleidt in haar stappen in het wereldje. Tekstueel en moreel is ze de absolute piek van deze film. Naast haar flitsen ook Iggy Pop, Lykki Li, Red Hot Chili Peppers en vergelijkbare muzikanten voorbij.
Ik heb het doorstaan, het waren twee pittige uren, maar ik heb weer wat geleerd.

Met : Ryan Gosling, Rooney Mara, Michael Fassbender , Natalie Portman , Cate Blanchett

maandag, december 19, 2016

Knight of Cups - Terrence Mallick

Meerdere films zag ik van deze regisseur, maar ik moet er maar eens mee ophouden. Zijn "Tree of life" kon ik nog grotendeels waarderen, maar verder is de man me te ongrijpbaar, te onhelder. Wazig als een vloeistofdia zijn zijn films. Neuzelende commentaarstemmen, veel opgesneden beelden en behoorlijke wat "it's in your head"- statement.
Wel moet ik zeggen dat ik de beelden prachtig vind, maar louter op beeldvoering blijft een film niet staan. Althans moeilijk.
Verder is deze film een artistieke, pretentieuze vertelling van een man die zich maar niet kan hechten aan de vrouwen die hij in zijn glamoureuze leventje ontmoet. Stuk voor stuk verwijten ze hem besluiteloosheid, ze verwijten hem hechtingsproblematiek. Dat krijgen we dus een keer of zes te zien.

Met : Christian Bale, Cate Blanchett, Natalie Portman en heeeeel veel anderen


vrijdag, januari 15, 2016

The Good German - Steven Soderbergh

The Good German op IMDb (6,1)
1945, net na de oorlog. Berlijn gaat worden opgedeeld, Duitsland raakt de zeggenschap over zijn eigen gebieden kwijt. Dit wordt allemaal besproken en besloten op de conferentie van Potsdam.
In de aanloop daarheen keert een Amerikaanse journalist terug naar Berlijn om verslag te doen van deze conferentie. Hij krijgt een chauffeur toegewezen voor de verblijfsperiode, toevallig is dat iemand met vele connecties en dito praktijken.
De chauffeur (Tobey Maguire) loopt bij een van zijn louche handeltjes tegen de verkeerde aan en wordt vermoord. De journalist (George Clooney) gaat op onderzoek uit: wat heeft zijn voormalige vriendin Lena (Cate Blanchett) met deze zaak te maken? Wat is de rol van de Russische resp. de Amerikaanse generaals in dit verhaal? Al snel blijkt het te leiden naar één man , waarnaar alle partjien op zoek zijn. die persoon is Emil Brandt, atoomgeleerde. De man heeft onder dwang gewerkt voor de nazi's, maar wordt nu om zijn kennis dringend gezocht door de voormalig geallieerden.
De journalist ontrafelt het ene na het andere plukje van het geheim en begint langzamerhand groot gevaar te lopen. Hoe kan hij zorgen dat deze "goede Duitser" niet gedwongen wordt om zijn kennis in te zetten voor het maken van gruwelijke wapens?

Regisseur is Steven Soderbergh, daarvan heb ik wel zo'n beetje alles gezien. Niet alles van even hoge kwaliteit, maar wel altijd een boeiend verhaal. En bij deze komt daar nog een prachtige visuele verzorging bij. Stevige voldoende!

zondag, augustus 25, 2013

Blue Jasmine - Woody Allen

Blue Jasmine op IMDb
De films van Woody Allen lijken wel altijd ergens aan te moeten lijden. Zat ie in de periode van "Annie Hall" en "Manhatton" volop in het psychologiserende geneuzel, en in de tussenperiode aan muzikale en quasi-artistieke opdringerigheid, zijn laatste films lijden aan een heerlijke nietszeggendheid.

Geloof niets van de verhalen dat hij met Blue Jasmine een aanval op de actualiteit van de financiële wereld wil maken. Woody doet niet zo aan statements, heb ik het idee.
Aan humor doet hij wel, aan immer mislukkende romantiek doet ie ook nog steeds. En aan een prettig onderhoudend verhaal vertellen, doet ik ook. En dat laatste: daar gaat het allemaal om. Ik verliet blij de zaal, had me vermaakt maar weet zeker dat ik deze film vergeten ben zodra de nieuwe Allen-film zich aandient.

Middle-aged vrouw landt in San Francisco, ze is op weg naar haar adoptiefzus. Haar verschijning is -letterlijk - schijn. De Chanel-couture en de Vuitton-koffers zijn het laatste dat ze heeft weten te redden van haar luxe leventje. Haar man, die "iets' deed met financiën, is ontmaskerd als bedrieger en heeft zich in de gevangenis van het leven beroofd.
Ze zoekt dus onderdak bij haar zuster, een overduidelijk lowlife-dame die van vriend naar vriend fladdert en zich net aan staande houdt in een rommelig appartementje. Daar heeft ze ook nog eens de zorg voor twee kinderen, het gaat allemaal niet vanzelf.
U voelt al aan wat Woody Allen met deze tegenstelling gaat doen: wie van deze twee is nou eigenlijk echt geslaagd in het leven? En wie van deze twee is nou eigenlijk echt gelukkig? En kun je voor het (on)geluk geboren zijn of is het leven inderdaad maakbaar?

Allen speelt er knap mee, de zaal grinnikte wat af door de herkenbare dialogen. En man o man, wat speelt Cate Blanchett iedereen van het doek. Zij is ijzersterk als de hypernerveuze, zwaar geplaagde maar ook strontverwende nouveau riche-dame. Ze draagt de film, die je alleen om die reden al straffeloos kunt gaan zien.

donderdag, mei 10, 2007

Genot

Wat is het toch een genot om naar goed acteerwerk te kijken. Xag gisteren "Notes on a scandal", met zinderende hoofdrollen voor Judi Dench en Cate Blanchett.
Men probeerde elkaar van het doek te spelen, zo leek het. Geweldig om naar te kijken, een lekker thrillerachtig plot deed de rest.

Lief en ik fietsten blij terug, film blijft een van de lekkerste uitjes die er bestaan.

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...