The Wedding Guest - Michael Winterbottom

 The Wedding Guest op IMDb (5,7)

Ik heb sterkere Winterbottoms gezien, maar "The Wedding Guest" is onderhoudend genoeg om de rit uit te zitten. Dev Patel kan ik altijd wel hebben, die stelt niet gauw teleur. 

In deze film speelt hij Jay, een Britse randcrimineel, die zich laat inhuren door een vriend om in Pakistan een dame te schaken. Al is dat een te zachte uitdrukking voor de ruwe kidnap die hij uitvoert op de ravissante Samira, die op het punt staat uitgehuwelijkt te worden aan een zakenman die ze niet kent en die ze helemaal niet wil. Jay's opdrachtgever is Deepesh, een rijke diamantair die zijn zinnen al veel langer op Samira heeft gezet.

e kidnap bloederig uit de hand loopt en er zelfs een slachtoffer valt, trekt Deepesh zijn handen ervan af: Samira wordt nu gezocht en haar kidnapper ook. Ze vluchten over de grens naar India, waar Jay nog steeds uitgaat van het rondmaken van de deal: Deepesh krijgt zijn Samira, Jay krijgt zijn geld. Maar het loopt uiteraard allemaal niet volgens planning en kidnapper en gekidnapte moeten het een tijdje langer met elkaar zien uit te houden dan oorspronkelijk gepland. 

Met : Dev Patel, Radhika Apte, Jim Sarbh

The Wonderful Story of Henry Sugar - Wes Anderson

The Wonderful Story of Henry Sugar op IMDb (7,5)
 The Wonderful Story of Henry Sugar op Moviemeter (3,44)

Had het nooit zo bekeken, maar ze lijken voor elkaar gemaakt: de fantasiewerelden van Roald Dahl en die van Wes Anderson. Op Netflix zijn plots enkele korte films verschenen van de knutselende filmmaker, die voor die korte films verhalen van de schrijver gebruikt. En het past wonderwel: zoals vaak met Anderson gaan de films eigenlijk nergens over maar vormen ze een etalage van de visuele verbeelding. En dat wil je zien, daar wil je bij zijn: een aantal van Anderson's usual suspect-acteurs draaft ook nu weer op. 

Henry Sugar heeft het zichzelf aangeleerd. Door het boek te lezen dat een dokter schreef over diens wonderlijke ontmoeting met Imrad Khan- de man die dingen kon zien zonder te kunnen kijken- ging Sugar op onderzoek uit of hem dat ook zou kunnen lukken. Langdurige training, een meditatieve periode van inspanning welhaast, schenkt hem dezelfde gave. En dat komt mooi uit want Sugar gaat het niet zoals Khan inzetten als exotische circusact, nee, Sugar gaat het casino in: hij bouwt aan een bestaan als welgesteld man doordat hij kan doorzien welke kaart er aan komt. Niemand snapt hoe hij het doet, maar ja, zij kennen Imrad Khan dan ook niet.

Met : Ralph Fiennes, Benedict Cumberbatch, Dev Patel, Ben Kingsley

The Best Exotic Marigold Hotel - John Madden

 

The Best Exotic Marigold Hotel op IMDb (7,2)

The Best Exotic Marigold Hotel op Moviemeter (3,25)

The Best Exotic Marigold Hotel op Wikipedia

Blij dat ik nog steeds met enige regelmaat check welke weekendfilms de verschillende publieke omroepen uitzenden, want soms kikker je daar enorm van op. Door de enorme battle die er is ontstaan tussen streamers en tv-zenders, maar ook door de schijtlading aan reclames die je er bij de commerciëlen ongevraagd bij krijgt, is het niet altijd aantrekkelijk om een film via tv te volgen. Gelukkig is daar bijvoorbeeld de VRT, die films gewoon integraal uitzendt. Zo zag ik gelukkig op tijd dat ze afgelopen weekend deze heerlijke formulefilm uitzonden (a.s. vrijdag staat deel 2 op het programma). Ik zeg met nadruk "formulefilm" omdat het natuurlijk een gefabriceerd script is dat als een gerecht is samengesteld: de karakters moeten complementair zijn aan elkaar, er moeten voldoende tegenstellingen in zitten, er moet een vleugje humor en een vleugje ernst in zitten: gooi dat in de kookpot en je brouwt een onderhoudende film. In dit geval wordt de waardering nog eens extra versterkt door de loeisterke cast : Judi Dench, Bill Nighy, Celia Imrie, Tom Wilkinson, Dev Patel en natuurlijk Maggie Smith. Allemaal redenen om deze eens lekker te gaan herzien, we gingen er lekker voor zitten. 

Mijn recensie van destijds : BEGT recensie "Best Exotic Marigold Hotel" (sept 2012)

FIN - song : Bela Bartok - Thomas Newman - A bit of afterrs

The Personal History of David Copperfield - Armando Iannucci

The personal history of David Copperfield op IMDb (6,4)
 The personal history of David Copperfield op Moviemeter (2,69(

En toch probeer ik het af en toe, een jeugdfilm bekijken. In een donkergrijs verleden was ik coördinator van de kinderfilm-commissie, maar daar zijn zowel ik als mijn kinderen inmiddels wel uitgegroeid. Toch kijk ik er in het kader van mijn eigen educatie nog wel eens een, simpelweg om de temperatuur te meten. Om in die terminologie te blijven: voor deze kon ik niet warmlopen. Tikkeltje te hysterisch, waardoor de aandacht van het oorspronkelijk sociale afkomst-verhaal (een boek van Charles Dickens) te ver naar de achtergrond verdween.

Hij wordt nog best onder een goed gesternte geboren, onze hoofdpersoon David Copperfield. Hij woont alleen met zijn moeder in een mooi landhuis, vader is voordien al overleden. Hij heeft pret met het personeel, is dan ook hun lievelingetje maar kan het ook zeer goed met zijn moeder vinden. Totdat die een nieuwe partner vindt. Mams trouwt met de nukkige Mr. Murdstone, een zakenman die met zijn gruwelijke zus een flessenfabriek runt. Mr Murdstone acht onze David een veel te verwend ventje die hinderlijk in de weg loopt bij zijn pogingen het familiekapitaal van de Copperfields naar zich toe te trekken. Murdstone stuurt David naar Londen om daar in zijn fabriek te werken. 

David vindt het gruwelijk, vooral de naargeestige behandeling door voormannen en bazen op de werkvloer snijdt hem door de gevoeligee ziel. David droomt van een artistiek bestaan, fabrieksarbeid is niets voor hem. Al snel komt hij in opstand en moet hij op de vlucht. Maar hoe: nu ook zijn moeder overleden is rest hem alleen nog zijn vreemde tante Betsey. David gaat ver om dit verleden achter zich te laten, verandert zelfs zijn naam om verlost te zijn van de achtervolging van de nare Murdstones. Het kost hem aardig wat moeite lichtpuntjes te  vinden, maar ze komen er! 

Met : Dev Patel, Hugh Laurie, Tilda Swinton, Peter Capaldi

Hotel Mumbai - Anthony Maras

Hotel Mumbai op IMDb (7,8)
Films als deze hebben altijd eenzelfde (wonderlijk) effect op mij. Hoewel je - omdat het op ware feiten berust- de uitkomst al weet én je de opbouw van de film redelijk kunt voorspellen, schuif ik toch langzaam richting het puntje van mijn stoel. Spanning en boosheid strijden om mijn aandacht, betrokkenheid bij de acteurs is gegarandeerd. En dat is knap. En dat maakt het dus tóch een goede film, want het gaat uiteindelijk om de emoties die het bij de kijker losmaakt.

2008, Mumbai, India. Vanuit het niets (nou ja, gewoon vanaf zee) komt een georganiseerde groep terroristen aan bij de zoemende wereldstad. Hun plan is goed opgezet - als je het tenminste heel even van hun kant bekijkt - : eerst wat kleine speldenprikken verdeeld over de stad, waardoor de beperkt aanwezige politiemacht verspreid aan de bestrijding moet beginnen. De meeste legertroepen zitten immers in Delhi, dus het kan uren duren voordat het zelfmoorcommando gestoord raken in haar destructieve daden. Een druk treinstation, een goed bezocht toeristisch café ; zij vormen de aanloop naar hun major opus: het Taj Hotel, een enorm hotel met louter steenrijke internationale klanten, moet worden vernietigd, inclusief bezoekers en personeel.
Dat personeel nu, dat blijkt hierin een grotere opponent voor de terroristen dan de politiek uiteindelijk zijn. "Guest is god" is het mantra van de medewerkers en zo handelen zij ook: desnoods stellen ze hun eigen leven in de waagschaal, maar zij zullen alles wat in hun macht ligt proberen om zoveel mogelijk gasten tot de overlevenden te laten horen. Een klein aantal van de gasten wordt uitgelicht in de film, maar vooral kijken we naar de heldenrollen van Arjun , de simpele gerant die meer dan honderd mensen weet weg te sluizen naar veiliger havens, en de fantastisch gedreven inzet van Oberoi, de chef-kok die een grote groep gasten via de keukens en de diensttrappen in de chique én afsluitbare toplounge weet te krijgen vanwaar ze een safe-haven hebben die hen de tijd moet geven om te wachten op leger en politie.
Zoals gezegd: uiteraard is een deel van de film volgens formule gemaakt (inclusief de harde én de softe dader) , maar dat deed bij mij allemaal geen afbreuk. Natuurlijk ga ik niet zeggen dat ik heb genoten, maar ik zeg wél dat ik het een goede film vind.

Met: Dev Patel, Armie Hammer, Anupam Kher, Nazanin Boniadi

The Man Who Knew Infinity - Matthew Brown

The Man Who Knew Infinity op IMDb (7,6)
Dit type film doet het goed bij de filmkijker (zie de IMDb-waardering, die is knap hoog). Op ware feiten gebaseerd (hetgeen iets anders is dan "waargebeurd"), historisch verantwoord, een geniale hoofdpersoon en een setje culturele en relationele verschillen.
Als ik het zo opsom, klinkt het als een formulefilm maar het is niet mijn bedoeling dat negatief te brengen. Ik heb wel wat moeite met het drakerige deel (in dit geval de mislukte briefwisseling tussen Ramanujan en zijn vrouw) , maar ik begrijp dat de regisseur maar anderhalf uur heeft om die elementen zo sterk aan te zetten dat we zien dat ze mede bepalend zijn voor het verhaal. Grosso modo heb ik me gewoon vermaakt bij het kijken naar de film, deze is onderhoudend genoeg.

We spreken de jaren 10 van de vorige eeuw, we bevinden ons in het oude en trage India. In Madras groeit een jonge vent op die abnormaal begaafd is met rekenen. Die oneindige getallenreeksen en wiskundige formules fabriceert zoals een ander zijn akker bewerkt. Niemand begrijpt hem, voor erkenning en herkenning zal hij de wijde wereld in moeten. Via via komt hij aan een baantje, zijn talent wordt gezien. Vanuit de kolonie weet hij contact te krijgen met het fameuze Trinity College, alwaar een hoogleraar wiskunde onder de indruk raakt van zijn beweringen. Deze hoogleraar nodigt de jonge Indiër uit om op de universiteit bewijs te komen leveren van zijn stellingen. Dat gaat niet vanzelf: de collega's wantrouwen de blabla van Ramanujan, het Indiase wonderkind, en hoogleraar Hardy moet met regelmaat de nek uitsteken. 
Er wordt hard gewerkt. Dusdanig hard dat de gezondheid van Ramanujan eronder begint te lijden. Koortsachtig werkt hij aan het waarmaken van zijn reputatie, hij moet en zal zijn doel bereiken: hij wil gepubliceerd worden.

Ademloos heb ik zitten kijken en luisteren naar Jeremy Irons. Eredivisie acteerwerk. Dev Patel laat zich ook niet onbetuigd maar hangt wat mij betreft nog iets teveel op de stereotypering van 'de man uit India". Hij haalt een voldoende, maar kan nog veel leren van oude meester Irons.

Alles vereend denk ik een voldoende goede film te hebben gezien. Die een heleboel mensen kan plezieren, vermoed ik.