Red Joan - Trevor Nunn

Red Joan op IMDb (6,4)

Red Joan op Moviemeter (3,17)
 

Degelijke spionagethriller, maar dat kan natuurlijk moeilijk anders als Judi Dench er in speelt. Hoewel ze in deze film een relatief kleine rol heeft, bepaalt zij met haar klasse-acteerwerk helemaal de insteek van deze film: wie had kunnen vermoeden welke geheimen er achter deze oerdegelijke oma schuil gingen? De film is een op waarheid gebaseerde boekverfilming, maar goede casting doet hier het halve werk. Dench IS Rooie Sjaan.

Het jaar 2000. Ontspannen staat Joan Smith haar rozentuin bij te knippen waarna ze naar binnen schuifelt om thee te zetten. Een harde deurbel en even later een luide bons geven bij Joan een verschrikte, welhaast betrapte reactie. Al snel blijkt waarom. Joan wordt meegenomen voor verhoor op het politiebureau: recherche verdenkt haar ervan "Red Joan" te zijn , een dame die vanaf begin jaren 40 een decennium lang staatsgeheimen zou hebben doorgespeeld aan de Russen. 

1938. Joan is een briljante doch bescheiden natuurkunde-student , die op Cambridge in aanraking komt met een aantal rebelse studenten die het communisme prediken. Omdat Joan de bravoure van student Leo aantrekkelijk vindt, bezoekt ze een aantal bijeenkomsten. Al snel blijkt de hele politiek haar gestolen te kunnen worden, haar focus ligt op de mysterieuze Leo , die haar dan ook kundig inpakt. Langzaam doch gestaag probeert Leo informatie te ontfutselen aan Joan, die echter rechtlijnig en rechtvaardig blijft. 
Eenmaal klaar met haar studie wordt ze toegevoegd aan het  het team van Max, een briljante wetenschapper die met zijn team een wapen ontwikkelt dat een einde moet kunnen maken aan de onlangs uitgebroken oorlog. Joan levert hieraan een scherpe bijdrage, maar ziet ook al snel dat het een gevaarlijke kant opgaat waarbij zij de overmacht van het Westen kritisch bekijkt, ze heeft oog voor de noden en angsten van de "vijanden van het westen". Hiroshima en Nagasaki worden gebombardeerd met wapens en technologie waar ook Joan zich voor heeft ingezet.
Precies het goede moment voor Leo om weer op te duiken en het oude studievriendenclubje weer op het spoor van Joan te zetten. Hoewel Joan op dat moment gevoelens ontwikkelt voor haar leidinggevende Max is ze er toch van overtuigd dat zij mee moet gaan in het dramatische verhaal van Leo: ze begeeft zich op het spionage-pad. Een ambivalente houding heeft ze, maar ze is ervan overtuigd het goede te doen en zelfs te helpen om meer slachtoffers te voorkomen. Immers, als beide partijen over een afschrikwekkend wapen beschikken, zullen ze het toch niet meer tegen elkaar inzetten? 

Met : Judi Dench, Sophie Cookson, Stephen Campbell Moore, Tom Hughes , Tereza Srbova, Freddie Gaminara , Ben Miles

 FIN - song : George Fenton - Red Joan Theme - Postlude

Six minutes to midnight- Andy Goddard

 Six Minutes To Midnight op IMDb (5,6)

Idee een 8, uitvoering een 4. Anders gezegd; een uitstekend (op waarheid gebaseerd) verhaal dat helaas belabberd wordt uitgevoerd. Nauwelijks lukt het gigant Judi Dench om te ontkomen aan de acteermisère in deze film, die zich verder prima laat beschrijven : script is oké, cameravoering ook. Jammer van het onbevredigde gevoel dus. 

1939, we gaan naar de kust van Wales. Daar vlakbij staat een meisjesschool , en niet zomaar een: 7 jaar eerder opgericht voor de educatie van Duitse meisjes, die bekwaamd worden in de Engelse taal en gebruiken. In de 7 jaar dat de school bestaat, is er natuurlijk veel veranderd in de verhouding tussen de twee landen en daar wordt de school op aangekeken. 

De Britse geheime dienst blijkt op de hoogte van het plan van een van de medewerkers van de school om de dames te evacueren, met medeneming van geheime informatie over Britten die in Duitsland actief zijn. Uiteraard probeert men dit te voorkomen en men parachuteert een leraar naar de school die in werkelijkheid bij de spionagedienst actief is. Deze leraar, meneer Miller, heeft een scala aan opdrachten: ten eerste moet hij achterhalen hoe ver gevorderd de evacuatieplannen zijn, ten tweede moet hij het vertrouwen winnen van de leerlingen én van de schooldirectrice, die niet van alles op de hoogte blijkt te zijn.  Wanneer Miller er ondanks enkele hachelijke momenten in slaagt om de finesses van het plan te achterhalen , blijken de Duitsers hiervan al gauw op de hoogte. Een spoedoperatie is nodig, van beide kanten van het spectrum. 

Met : Judi Dench, Eddie Izzard, Carla Juri, Jim Broadbent 

Tulip Fever - Justin Chadwick

Tulip Fever op IMDb (6,4)
Het was ondanks het ingenieuze , zelfs ietwat complexe plot dat ik de film als niet helemaal geslaagd beschouw. Het verhaal ja, dat zit goed gevlochten in elkaar: de verandering in gemoedstoestand van de respectievelijke hoofdrolspelers houdt de vaart erin bij het bekijken van deze film. Aan de meeste acteurs ligt het ook niet: Alicia Vikander is een fraaie verschijning die hier iets meer verschillende stemmingen speelt dan in eerdere films die ik van haar zag, Christoph Waltz valt sowieso zelden tegen en de bijroltypes (Tom Hollander, Dane de Haan en Jack o Connell) dragen allen ook hun steentje bij.
Waarom dan? Nou , ik zat me welhaast te ergeren aan de te zeer aanwezige computer. Het verhaal speelt in de 18e eeuw, maar aan alles zie je dat decors, scheepjes en sowieso alles met diepte uit de digitale breinen van een aantal harde werkers komt. Hoeft geen bezwaar te zijn in film, men kan ook moeilijk zonder, maar hier vond ik het storend. Bij lange na haalt men niet een 2 of 3D - gevoel, het is allemaal te plat. En dan die overmatige drukte die de mensen op de Amsterdamse kades uitoefenen. dat werkt ook niet mee. Maar goed, het kan persoonlijk zijn; wie weet ervaart u het geheel anders.

Sophia is een (mooi) weesmeisje dat opgroeit in een klooster. Het komt de abdis (Judi Dench) goed uit dat het meisje weggekocht wordt door een rijke koopman. Die moet zij een erfgenaam gaan schenken, zodat zijn bedrijf kan blijven bestaan. Met de nodige tegenzin geeft het meisje zich in de sponde over aan de kinderlijke aandrang van haar man Cornelis.
Cornelis is een rijk man en vaardigt een opdracht uit aan een schilder om portretten van het echtpaar te maken. U snapt: die schilder, dat is een mooie vurige jongen, iemand die de gevoelens van het meisje van de spaarbrander-stand af haalt. In de tussentijd raakt de vriendelijke dienstmeid in verwachting van haar vrijer, juist als die denkt dat zij het met...de schilder aanlegt. Hij vergist zich uiteraard, want de dame die hij ziet lopen is stiekeme Sophia.
De beide dames sluiten een verbond: zogenaamd is Sophia in verwachting, zij zal daarna het kindje "ter wereld brengen" als de wettige erfgenaam van Cornelis. Maar helaas, hun plan bevat gaatjes en het dreigt allemaal mis te gaan. Dit gebeurt allemaal tegen de achtergrond van de rijzende en vervolgens instortende handel in tulpen. Een waargebeurde periode die de geschiedenis in is gegaan als de :"Tulpenmanie".

Nogmaals: ik vraag u zelf te oordelen, het kan best zijn dat ik te kritisch zit te kijken .

Met : Alicia Vikander, Christoph Waltz, Tom Hollander, Dane de Haan, Judi Dench

Philomena - Stephen Frears

Philomena op IMDb
Deze kan zo in het rijtje "La Mala Educacion", "The Magdalene Sisters" en overige titels die wantoestanden in de katholieke kerk aankaarten. Met het behoorlijke verschil overigens dat deze film op een of andere manier toch borrelt van hoop , van liefde en van vergeving.
U begrijpt dat ik, zelf afkstammeling uit stevig roomse geslachten, dit met extra interesse bekeek. Als ik dan ook nog beken dat de fa-bu-leu-ze Judi Dench mij in vele opzichten aan mijn moeder deed denken, snapt u dat ik deze film hoog heb. Nu al.

Philomena is het prototype Ierse meisje dat begin jaren 50 onbevangen een aftastende sexuele relatie aangaat met een jongen uit het dorp. En die dus zwanger raakt en derhalve -mores van die tijd- overgeleverd wordt aan de kloosterzusters in de buurt. Die regelen de bevalling, die houden Philomena buiten de samenleving en die zorgen bovendien voor verkoop van de jonggeborenen aan kandidaat-pleegouders.
We vallen de film in op het moment dat de thans in Londen woonachtige Philomena  in stilte en pijn de 50e geboortedag van haar afgestane zoon viert. We vallen tegelijkertijd in het ontslag van een exjournalist en spindoctor, die niet weet wat hij met zijn toekomst aanmoet. Ze raken aan elkaar gelinkt en de journalist in hem waagt zich voor het eerst aan een human-interest-verhaal: de speurtocht naar Anthony gaat beginnen.
Via het klooster in Ierland komt men op het spoor van een geoliede kindertjes-exportmachine naar de VS. Men pakt het vliegtuig en komt tot bijzondere ontdekkingen.

Hartverwarmend is het samenspel tussen Steve Coogan en Judi Dench. Afwisselend zijn ze cynisch en optimistisch, burgertruttig en elitair maar de chemie spat van het doek . Schit-te-rend om naar te kijken. Tevens de enige reden waarom je na een in aanleg naargeestig verhaal toch niet somber de zaal verlaat. Fijne film.

Victoria and Abdul - Stephen Frears

Victoria and Abdul op IMDb (6,8)
Judi Dench. Onnavolgbaar goed. Ik ben de filmwereld zeer dankbaar dat zij er is. Alles wat jonge acteurs moeten leren op academies, laat zij zien. Ze is een wandelende tegenstrijdigheid, met haar komische chagrijnigheid, met haar bitchy lieve-oma-uitstraling. Ik probeer geen film van haar over te slaan.

Victoria and Abdul is een onwaarschijnlijk verhaal, toch is het min of meer waar gebeurd. Eind 19e eeuw: de koningin Victoria, aan wie de term Victoriaanse waarden zijn ontleend, is dan al de mopperende, knorrige, sukkelende koningin die ze nog maar een paar jaar zal blijven. Niets doet ze om zich beter voor te doen dan ze zich op dat moment voelt: botte eetgewoonten, afkappen en afblaffen van personeel (en vooral van haar eigen nietsnutzoon Bertie). Er is weinig sprookjesachtig aan haar.
Alles verandert als ze tijdens een banket een ceremoniële munt aangeboden krijgt door twee mannen uit een ver deel van haar koninkrijk. Deze twee zijn er speciaal voor aan komen varen uit India. Abdul is de charmante van de twee en tevens degene met de grootste onbevangenheid. Al direct overtreed hij het gebod "NOOIT de koningin aankijken".
Victoria vindt hem charmant en wat nooit gebeurt, gebeurt nu wel: ze ontbiedt de man na de ceremonie opnieuw voor een gesprek. Ze krijgt van Abdul een klein inkijkje in een voor haar onbekende wereld. Het intrigeert haar en de gesprekken worden inniger. Wanneer ze Abdul aanstelt aan het hof als haar leraar in Oosterse wijzen en gebruiken, is het hof te klein. Alle oude adel, alle knipmessende lakeien, iedereen is in rep en roer: "Maar. Maar. Maar hij is een Indiër!",

Victoria trekt zich er niets van aan en vervolgt haar lessen, terwijl haar huishouding langzaam in opstand komt. Zij is vast van plan nog iets te leren aan het eind van haar leven, terwijl haar omring krampachtig probeert vast te houden wat ze altijd zo lekker voor zichzelf konden houden.

Het klinkt allemaal niet heel logisch en geloofwaardig, maar toch is het echt zo gebeurd. Een beetje Greet Hofmans avant la lettre, eigenlijk. En dat maakt het verhaal menselijk en sympathiek.

Met : Judi Dench, Ali Fazal, Eddie Izzard, Tim Pigott-Smith

Jane Eyre- Cary Joji Fukunaga

Jane Eyre op IMDb (7,3)
 Jane Eyre op Moviemeter (3,35)

Jane Eyre op Wikipedia

Iets meer dan 30 jaar geleden bezocht ik tijdens een sportreisje (ja, ik heb hóóg gevoetbald. Hoog in de Engelse heuvels in ieder geval) de Haworth Parsonage. Dat is de beklemmende pastorie waar dominee Brönte zijn vak uitoefende en waar zijn drie dochters elk hun eigen monumentale literaire werken schreven. Mogelijk is dat bezoek een van de redenen dat ik altijd een enorme aantrekkingskracht voel als er weer eens een verfilming van een van die grote Britse standaardwerken voorbij komt (of een film óver de Bröntes, die pak ik natuurlijk ook mee). De weidse landschappen, de verstikkende sociaal-maatschappelijke regels, de onvervalst romantische ondertoon: de boeken zijn onverwoestbaar, onslijtbaar. 
Ik herzag de 2011-verfilming, met sterke rollen van Mia Wasikowska, Michael Fassbender, Jamie Bell en natuurlijk met de immer innemende Judi Dench. Erg fijn weer. 
Mijn recensie, destijds nog op heel andere wijze geschreven, stamt uit datzelfde jaar: 
BEGT-recensie Jane Eyre (2011)

FIN - song : Dario Marianelli/Jack Liebeck- My Edward and I

The Best Exotic Marigold Hotel - John Madden

 

The Best Exotic Marigold Hotel op IMDb (7,2)

The Best Exotic Marigold Hotel op Moviemeter (3,25)

The Best Exotic Marigold Hotel op Wikipedia

Blij dat ik nog steeds met enige regelmaat check welke weekendfilms de verschillende publieke omroepen uitzenden, want soms kikker je daar enorm van op. Door de enorme battle die er is ontstaan tussen streamers en tv-zenders, maar ook door de schijtlading aan reclames die je er bij de commerciëlen ongevraagd bij krijgt, is het niet altijd aantrekkelijk om een film via tv te volgen. Gelukkig is daar bijvoorbeeld de VRT, die films gewoon integraal uitzendt. Zo zag ik gelukkig op tijd dat ze afgelopen weekend deze heerlijke formulefilm uitzonden (a.s. vrijdag staat deel 2 op het programma). Ik zeg met nadruk "formulefilm" omdat het natuurlijk een gefabriceerd script is dat als een gerecht is samengesteld: de karakters moeten complementair zijn aan elkaar, er moeten voldoende tegenstellingen in zitten, er moet een vleugje humor en een vleugje ernst in zitten: gooi dat in de kookpot en je brouwt een onderhoudende film. In dit geval wordt de waardering nog eens extra versterkt door de loeisterke cast : Judi Dench, Bill Nighy, Celia Imrie, Tom Wilkinson, Dev Patel en natuurlijk Maggie Smith. Allemaal redenen om deze eens lekker te gaan herzien, we gingen er lekker voor zitten. 

Mijn recensie van destijds : BEGT recensie "Best Exotic Marigold Hotel" (sept 2012)

FIN - song : Bela Bartok - Thomas Newman - A bit of afterrs

Murder on the Orient Express- Kenneth Branagh

Murder on the Orient Express op IMDb (6,5)
Duizelingwekkend. Nee, niet de snelheid van de trein, nee. Duizelingwekkend is de hoeveelheid bekende gezichten die je in deze film tegenkomt. Voordat je doorhebt wie er achter die jaren 30-vermomming schuilt, komt de volgende Hollywood-tronie alweer voorbij. Johnny Depp, Michelle Pfeiffer, Willem Defoe, Derek Jacobi, Penelope Cruz, Olivia Colman, gelukkig ook Judi Dench en onze eigen Marwan Kenzari. En dan natuurlijk Shakespeare-acteur Kenneth Branagh als de statige speurder Hercule Poirot.
Je moet daar even doorheen kijken, al die sterren. Het zou namelijk net kunnen lijken alsof de film niet heel oppervlakkig is, een veel te lineaire boekverfilming. Maar dat is het toch echt.

Poirot is op vakantie en neemt de trein van Istanbul naar West-Europa. En uiteraard wordt er aan boord een moord gepleegd. En uiteraard neemt hij direct het onderzoek in handen. Een complexe zaak, want iedereen kan het gedaan hebben. Zal het 's werelds beste speurder lukken om de dader(s) te pakken?

Met : Kenneth Branagh, Michelle Pfeiffer, Johnny Depp en heel veel anderen

The World Is Not Enough - Michael Apted

The World Is Not Enough op IMDb (6,4)
 The World Is Not Enough op Moviemeter (3,05)

Het kan niet altijd arthouse zijn, dus kwam deze film middenin de werkweek goed van pas. Ontspannen op de bank, niet al te hoge verwachtingen en weinig verrassingen, maar gewoon even met weinig focus wat spektakel ondergaan. 

Zoals altijd schiet Bond te hulp als de wereldvrede bedreigd wordt. Het begint allemaal wat nobeler: hij schiet een bankier in nood te hulp door een enorme som geld veilig te stellen die hem door criminelen afhankelijk was gemaakt. De bankier in kwestie is een oude studievriend van Bond's baas M, die haar maatje ook al te hulp kwam toen zijn dochter enkele jaren geleden gekidnapt werd. Bij het uitleveren van het geld komt de bankier om, Bond moet duidelijk dieper in het verhaal duiken.

Hij komt erachter dat het bedrag dat hij voor de bankier ophaalde exact overeenkomt met het destijds betaalde losgeld voor diens dochter. Bond maakt kennis met Elektra King, de dame in kwestie, die nu een belangrijk olie-imperium runt. Al spoedig doorziet hij dat zij een dubbelspel speelt: het geveinsde verdriet om het verlies van haar vader wordt doorzichtig als blijkt dat zij contacten onderhoudt met haar toenmalige ontvoerder, de crimineel Renard. Deze blijkt uit op wereldheerschappij door met een nucleaire explosie heel Istanbul van de kaart te willen vegen om vervolgens uit de chaos de oliebelangen van Elektra de afhankelijkheid van het westen uit te laten buiten. Bent u er nog?

Met : Pierce Brosnan, Sophie Marceau, Robert Carlyle, Judi Dench, Denise Richards, Robbie Coltrane

Nine - Rob Marshall

Nine op IMDb (5,8)
 Nine op Moviemeter (2,55)

Als ik al iemand anders had willen zijn in dit leven, dan is dat misschien wel Daniel-Day Lewis. M.i. de beste acteur van zijn tijd, een charismatische man met een vleugje mysterie om zich heen. Het verbaast me daarom dat ik van het bestaan van deze filmtitel helemaal niets af wist. Of misschien ook weer niet, want als ik vooraf geweten had dat dit een halve musical betreft, dan had ik m misschien nooit op "play" gezet. Hoe dan ook, nu wel gezien: DDL altijd +1 en je krijgt er hier nog eens gratis een dikke sterrencast bij.

We gaan naar Cinecitta, de filmstudio's in Rome. Filmregisseur Guido Contini (in mijn ogen behoorlijk gemodelleerd naar grootmeester Fellini) worstelt met zijn nieuwe productie. Hij wordt vereerd als de grootste regisseur van zijn tijd, maar zijn laatste twee titels deden het niet goed. Contini lijdt aan ideeënarmoede, hij weet niet meer wat hij nog kan doen om een goed verhaal te vertellen. De persconferenties komen er aan, de wonderschone actrices zijn al gecontracteerd, de crew staat te wachten op orders. Maar die komen niet, Contini heeft simpelweg nog geen script. 

Hij is moe, voelt zich ziek en slaat continu op de vlucht. Op de vlucht voor zijn team, maar zeer zeker ook voor zijn vrouw, die hem terecht verwijt dat hij affaires met zijn hoofdrolspeelsters heeft (en vooral: dat hij die aanhoudt). De prachtige Carla probeert hem met dramatisch gedrag te verleiden voor hem te kiezen, zijn steractrice Claudia Jensen ondergaat spottend zijn toenaderingen maar hapt nimmer toe. Contini zit aan alle kanten klem, terwijl de producenten nu toch echt actie verwachten van hun duurbetaalde regisseur.

Met : Daniel Day-Lewis, Marion Cotillard, Penelope Cruz, Nicole Kidman , Judi Dench, Sophia Loren, Kate Hudson , Fergie

FIN - song : Kate Hudson - Cinema Italiano

Allelujah- Richard Eyre

Allelujah op IMDb (6,0)
 Allelujah op Moviemeter (2,81)

Allelujah op Wikipedia

Deze stond chronologisch onderaan op de schijf, hetgeen inhield dat ie deze dagen zou gaan vervallen. Hoewel ik hem nog maar twee jaar geleden zag, vond ik het wel fijn deze nog eens te gaan bekijken omdat er zo'n fijne trits aan acteurs in zit. Ga maar na: Jennifer Saunders, Judi Dench, Derek Jacobi, David Bradley en Russel Tovey: dat is een fijn stukje van de fine fleur van de Engelse acteurswereld. Hup dus maar. 

Bij deze tweede kijkbeurt bleek dat ik het einde van de film nu een stuk beter kon hebben: ik wist het in een logischer historisch perspectief te plaatsen. Oordeel zelf.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Allelujah (juni 2023)

FIN - song : George Fenton - Allelujah End Credits

The Second Best Exotic Marigold Hotel- John Madden

The Second Best Exotic Marigold Hotel op IMDb (6,6)
Feitelijk kan een film met respectievelijk Maggie Smith, Judi Dench en Bill Nighy niet slecht zijn. Want omdat.
Toch kan ik deze film met de beste wil van de wereld niet goed noemen. Waar het eerste deel nog kon bogen op een oorspronkelijke invalshoek is deel 2 een absoluut uitmelken van het succes van zijn voorganger. Dat is jammer, want als je zoveel acteerkunde in huis heb moet je die mensen aan het werk zetten. Dan zet je ze een script voor met enige uitdaging. Niet dus.

Sonny is nog steeds de hotelbaas, alleen wil hij nu zijn succes bestendigen en uitbreiden. De zoektocht naar geld zit de aandacht voor zijn aanstaande huwelijk in de weg. En dus heeft ie steeds mot met zijn meissie. Ondertussen denkt hij dat een van de aanwezige gasten wellicht is ingehuurd door een mogelijke geldschieter. Hij overlaadt de man met aandacht, dit ten koste van de andere gasten.
Zijn bejaarde collega Mrs. Donnelly voelt haar einde naderen, terwijl haar leeftijdsgenote die als gast ook in het hotel zit juist zowel op amoureus als op arbeidsvlak grote stappen maakt.
Het huwelijk nadert, de deal met de geldschieters moet snel gesloten worden. Hopelijk valt alles op zijn plaats.

Mijlenver van tevoren zijn alle scriptontwikkelingen reeds te zien. Maar ach, de film doet niemand kwaad. En inderdaad: je gaat toch weer grijnzen om die heerlijke Bill Nighy en die eeuwig cynische Maggie Smith. Dat is sowieso al even leuk om naar te kijken.

Allelujah - Richard Eyre

Allelujah op IMDb (5,9)

Allelujah op Moviemeter (2,25)
 

Grote filmhit in de UK, deze, maar wij liepen naar buiten met het idee dat hier meer in had gezeten. Een heerlijke cast die een zowel vrolijke als zwaarmoedige film aankondigde, maar het kwam allemaal niet honderd procent uit de verf. Goede bedoelingen volop, dat wel. 

Het Elisabeth-ziekenhuis (in de volksmond "The Beth" genaamd) heeft al diverse afdelingen moeten sluiten wegens geldgebrek, alleen de geriatrische afdeling draait nog op volle bezetting. Nu de Tory-regering heeft aangekondigd ook daarbij naar rendementen te gaan kijken, komt het ziekenhuis in actie. Men wil een promotiefilm maken met berichtgeving over de dagelijkse gang van zaken, vol met testimonials van de grijze groep cliënten. 

Dokter Valentine blijft blijmoedig zijn werk doen en laat zich daarbij inspireren door de onvermoeibare directrice Sister Gilpin. Samen proberen ze de bewoners tevreden te stellen en zo goed mogelijk door hun waarschijnlijk laatste dagen heen te helpen. Plotseling komt daar Colin Colman op de proppen, zoon van patiënt Joe Colman, maar vooral consultant van de bezuinigende minister van Volksgezondheid. Zijn aanvankelijke scepsis over ziekenhuiszorg verandert langzaam als hij ziet hoe het personeel met zijn vader omgaat. Hij gaat zijn baas dan ook iets anders adviseren. 

De film slaat aan het eind totaal om, er komen een aantal aspecten in die ik nog steeds niet geheel kan plaatsen. Maar dat moet je zelf maar gaan ervaren.

Met : Judi Dench, Jennifer Saunders , Russell Tovey, Bally Gill , Derek Jacobi , David Bradley

My week with Marilyn- Simon Curtis

Geen Oscarwinnaar, maar wel gewoon een prettige film om te ondergaan.
Prettig om verschillende redenen:
- een "waar gebeurdje" bekijk je toch altijd met een speciale blik
- de bijzondere taak die de casting dit maal had om gelijkende acteurs te vinden bij rollen voor bekende , wat heet, iconische personen.
- t sterke, welhaast toneelmatige acteerwerk van een Kenneth Branagh en een Judi Dench
- Britse landschappen, Brits taalgebruik

Ingrediënten genoeg om deze film prettig onderhoudend te laten zijn: gebaseerd op het boek van Colin Clark die in zijn gedrevenheid om "bij de film" te komen verzeild raakt in de wereld van Marilyn Monroe. Zowel op de filmset als in de huishouding dient hij ondersteunende taken te verrichten om de onevenwichtige persoonlijkheid, die de diva nu eenmaal was, een beetje in goede banen te leiden.
Dat kan niet goed gaan. Of net aan wel: oordeel zelf.

Die Another Day - Lee Tamahori

Die Another Day op IMDb (6,1)
 Die Another Day op Moviemeter (2,88)

De abonnee-filmzender Film1 zond vorige maand een hele reeks James Bond-films uit, heb er maar weer eens een paar opgenomen voor de review. Veel van die films stammen van voor de periode van het beschrijven ervan door uw recensent, dus ik ga kijken of ik die omissie een beetje kan wegwerken.

In deze film uit 2002 verschijnt James Bond ten tonele in het ook toen al hermetisch afgesloten Noord-Korea om daar de zoon van de grote leider onschadelijk te maken. Deze is namelijk spil in een uitgebreid wapenhandel-netwerk. Bond slaagt erin de engerd van de klif te werken maar wordt na deze actie alsnog gearresteerd door de KoreaCops, net voordat hij de gevaarlijke agent Zao onschadelijk kan maken. Een lang verblijf in de cel begint.

Die gevangenschap compromitteert Bond, de Britse regering kan niets anders doen dan hem ruilen voor de gevangen genomen Zao. Een hoge prijs, want men levert niet zomaar een terrorist uit. Om deze reden is Bond niet meer geloofwaardig als 00-agent, ontslag volgt. Uiteraard zint hij op wraak, de zoektocht naar Zao begint. Daarbij belandt hij via Cuba, waar hij de wonderschone NSA-agente Jinx ontmoet die op dezelfde man blijkt te jagen. Ze belandden uiteindelijk via London in IJsland waar Zao in dienst getreden blijkt te zijn van de opportunistische bendeleider/zakenman Gustav Graves, die ons vervolgens wel akelig bekend voorkomt. Graves is natuurlijk op zoek naar wereldheerschappij, door middel van een spiegelende ruimtetelescoop die de aarde moet verschroeien, hoopt hij dat te bereiken. Er volgen verhitte gevechten, er volgen ijskoude gevechten. Zal het Bond lukken?

Met: Pierce Brosnan, Halle Berry, Judi Dench, Rosamund Pike, Toby Stephens, Rick Yune , John Cleese, Michael Madsen

FIN - song : Royal Philharmoic Orchestra- Die another day

Genot

Wat is het toch een genot om naar goed acteerwerk te kijken. Xag gisteren "Notes on a scandal", met zinderende hoofdrollen voor Judi Dench en Cate Blanchett.
Men probeerde elkaar van het doek te spelen, zo leek het. Geweldig om naar te kijken, een lekker thrillerachtig plot deed de rest.

Lief en ik fietsten blij terug, film blijft een van de lekkerste uitjes die er bestaan.

Jane Eyre- Cary Fukunaga

Het boek stamt al uit 1847, het verhaal is langzamerhand overbekend maar toch lokt deze nieuwe verfilming weer vele mensen naar onze en andere zalen.

Is het de cast (de stevig aan de weg timmerende Michael Fassbender en Mia Wasikowska, die u kunt kennen als de dochter uit "The kids are allright" of als de laatste Alice die Wonderland bezocht. De twee hoofdrolspelers worden ook nog ondersteund door de immer geloofwaardige Judi Dench, wat toch n prachtactrice)?

Is het de art-direction (bleke actrices, weidse Engelse velden en dalen, schimmige kastelen en vooral heel veel heel scherp licht)?

Is het het uitstekend gebruik van archaïsch Engels, zoals schrijfster Charlotte Brönte het bedoeld moet hebben?

Of is het toch het verhaal (armoedig weesmeisje wordt verstoten door tante en op een keiharde kostschool gezet. als ze de kostschool ontgroeid is, komt ze als gouvernante bij een rijke, aanvankelijk botte maar langzamerhand ontbolsterende aristocraat in dienst, waarna de romantische spanning per minuut toeneemt)?

Wat het ook is: deze filmversie is een geslaagde editie uit de toch al zo succesvolle Brönte-reeks. Valt u zich beslist geen buil aan, als een van bovenstaande elementen u aanspreekt.

Casino Royale - Martin Campbell

Casino Royale op IMDb (8,0)
 Casino Royale op Moviemeter (3,68)

Zo luchtig als de vroege James Bond-films waren, zo werden ze in de edities van deze eeuw niet meer. De "Casino Royale" die ik hier beschrijf lijkt qua sfeer weinig op de oorspronkelijke versie die hiervan uitkwam in 1967. Sterker nog: als die eerste versie op dezelfde wijze was aangepakt, zou de Bond reeks waarschijnlijk lang niet zo'n succes zijn geworden. 

In de 21e eeuw blijkt Bond niet de luchtige grappenmaker die - terwijl hij de ene na de andere dame schaakt - tussendoor even een paar keer de wereld redt. Bond is serieuzer dan ooit en wordt ook serieuzer dan ooit aangepakt: niet alleen moet hij 's werelds gevaarlijkste boeven bestrijden, ook intern bij de spionagedienst moet hij op zijn tellen passen. Men twijfelt of hij nog wel de juiste man op de juiste plaats is en of hij zijn licentie nog wel waard is. Hij moet zich de blaren op de tong praten om niet door M en Q en en al die andere letters te worden afgeserveerd. Daarnaast moet hij serieuzer voor zijn leven vrezen dan in eerdere films

In grote lijnen gaat deze film over de internationale wapenindustrie, die een bedreiging vormt voor de wereldvrede. De mysterieuze handelaar Le Chiffre (een zalig dreigende rol van Mads Mikkelsen) heeft zijn tentakels over grote delen van de wereld verspreid en heeft zelfs her en der zijn dubbelspionnen uitgezet waardoor hij aardig ongrijpbaar blijft. Bond vindt echter zijn zwakke plek: de wiskundige Le Chiffre vindt zichzelf de beste pokerspeler die er is en neemt daardoor een grote gok. Bond weet dat de financiers van de grote wapendeals zijn opponent danig op de huid zitten. Als 007 dus die geldstroom ook maar een beetje verder kan verstoren, kan hij hem in de hoek dringen: een heus pokertoernooi wordt opgezet in het Casino Royal van Montenegro, the stakes are high en James schuift aan aan de pokertafel. En Bondmeisje-van-de-dag, de prachtige Vesper Lynd, ziet hoe de spanningen bij alle partijen oplopen.

Met: Daniel Craig, Eva Green, Mads Mikkelsen, Judi Dench, Jeffrey Wright, Giancarlo Giannini

FIN - song :  Chris Cornell - You know my name

Tomorrow Never Dies - Roger Spottiswoode

Tomorrow Never Dies op IMDb (6,5)
 Tomorrow Never Dies op Moviemeter (3,06)

De derde James Bond in ongeveer een week tijd, ik heb er nog een hele reeks op de harde schijf staan. Leuk om opnieuw te bekijken, vooral omdat je nu (deze film is 25 jaar oud) goed kan zien wat destijds als futuristisch werd gezien en wat nu op bepaalde punten werkelijkheid is geworden. Dat moet je de makers van de reeks wel nageven: men heeft hier een fijne neus voor mondiale ontwikkelingen (wees eerlijk, de oude dreiging van Russische wereldheerschappij is opeens weer veel actueler geworden). 

In deze film gaat het echter een keertje niet om een Rus, het is een Britse mediatycoon die door het op zijn mediakanalen grootscheeps naar zijn hand zetten van het wereldnieuws de supermachten tegen elkaar probeert (en weet) uit te spelen zodat een nieuwe wereldoorlog dreigt. 
De boef in kwestie, Elliot Carver, laat in de Zuidchinese zee een Brits marineschip tot zinken brengen waarna hij zijn kranten koppeln laat produceren die suggereren dat China dit op zijn geweten heeft. Onderzoek van Bond wijst uit dat uit het schip een nuclear missile is ontvreemd. Carver! Want die bereidt zich voor op een aanval op China met deze raket, wat hij dan vervolgens weer aan Engeland wil toeschrijven. Vervolgens wil hij daar een stroman op de troon krijgen die hem de komende 100 jaar een media-monopoliepositie in China (en daarmee vervolgens de wereld) moet beloven. Bond vindt dat natuurlijk niet fijn en steekt daar - met de charmante hulp van Chinees geheim agente Wai Lin- een stok voor. Een dikke stok. 

Met : Pierce Brosnan, Michelle Yeoh, Jonathan Pryce, Judi Dench, Teri Hatcher

FIN - song : Sheryl Crow- Tomorrow Never Dies
FIN - song : K.D. Lang - Surrender

GoldenEye (aka Golden Eye) - Martin Campbell

Golden Eye op IMDb (7,2)
 Golden Eye op Moviemeter (3,45)

Bijna 30 jaar na dato nog steeds een van de beter gewaardeerde James Bond-films, dit Goudoogje. Of dit nu komt door het acteerwerk (de charmante Brosnan of door het Nederlandse tintje dat Famke Janssen er aan geeft) weten we niet, het zal in ieder geval niet door het verrassende verloop van de film komen. Mogelijk was het doordat op dat moment het computertijdperk ook voor de reguliere burger een aanvang nam, zodat men zich beter kon inleven in de IT-technieken die altijd al een deel van de filmreeks uitmaakten. Hoe dan ook, weer dik twee uur vermaak waarin weer met de slechterik wordt afgerekend. Sorry, dat heb ik alvast verpest.

Hoewel Bond meestal in zijn eentje opereert, wordt hij bij een actie diep in Rusland dit keer begeleid door vakbroeder 006. Samen moeten ze een lanceringsdepot van chemische wapens onklaar maken. Dat lukt maar ten dele: Bond schakelt flink wat tegensoldaten uit, maar raakt zijn collega 006 kwijt als die wordt neergeschoten door de troepen van generaal Ouroumov. Deze slaagt er toch in om nog een ruimtelancering plaats te laten vinden waardoor de dreiging blijft. De rest gaat in vlammen op.

Gaandeweg de film blijkt niet iedereen het loodje te hebben gelegd: de agressieve vechtjas Xenia Onatopp (een - ahum- "beklemmende" rol van Famke Janssen) duikt weer op als Bond vlucht met de overlevende en overlopende computerprogrammeur Natalya, die spijt heeft van haar vernietigende werk en nu als Bond-girl aan de zijde van James ten strijde trekt om te voorkomen dat die ene satelliet vanaf een andere basis toch in werking kan worden gezet. Daar ontmoet hij 006 plotseling ook weer: hij is niet dood, hij leeft. 006 blijkt Alec Trevelyan te zijn, en eigenlijk Oostblokker die een appeltje met Engeland te schillen heeft. Alle ballen op GoldenEye!

Met: Pierce Brosnan, Sean Bean, Izabella Scorupco, Famke Janssen, Joe Don Baker, Judi Dench, 

FIN - song : Eric Serra - The Experience of Love