Tweede film van de avond viel ook al niet tegen, ik had mazzel gisteravond. Niet dat de film nou wereldschokkend goed was, maar het script was boeiend en sterk opgebouwd. Geoffrey Rush is opnieuw sterk in een wat wereldvreemde rol, Donald Sutherland is óók opnieuw een rare man en zelfs "onze" Sylvia Hoeks valt niet heel erg tegen.
Virgil Oldman is een kunstkenner. Een enorme loner, vrijgezel op leeftijd, maar in zijn vak behoort hij tot de wereldtop. In alle grote veilinghuizen leidt hij de kunstveilingen waarbij hij ook af en toe zichzelf niet vergeet. Hoewel het lijkt alsof hij leeft voor zijn werk, blijkt er op de achtergrond toch een zoektocht naar de liefde, naar een voor hem alles betekenende vrouw. Vooralsnog vindt hij dat in de schilderijen die hij zelf bezit (en die hij via een stroman in de veilingzalen steeds weet aan te schaffen).
Alles komt op scherp te staan als hij een opdracht krijgt van een wereldvreemde dame. Het contact is louter telefonisch doch zeer zeker een uitdaging. De dame is onlangs wees geworden en de totale kunstverzameling van haar ouders moet worden geïnventariseerd en verkocht.
Virgil raakt geïntrigeerd door de dame, die hij steeds maar niet te zien krijgt maar die hem wel de ene na de andere opdracht verstrekt. Hij raakt verstrikt in een web van onduidelijkheden maar ook van kansen. Zal dit de dame zijn die hem uit zijn solitaire bestaan weet wakker te schudden. Hij zet alles, maar dan ook alles op het spel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten