Complete onthaasting. Heerlijk om naar te kijken: anderhalf uur wandelen en babbelen. Maar ondertussen hoor je de meest bijzondere levenslessen van Manuel, de aandoenlijke bejaarde man die nog één keer iets groots wil doen in zijn leven.
Hij is krakkemikkig aan het worden, de oude boer. Zijn leven op het land heeft sporen nagelaten die zijn familie ongerust maken. Ze verplichten hem een telefoontje mee te nemen naar het veld, zodat ze hem kunnen vinden als hij plots een keer neervalt. Maar Manuel is met iets heel anders bezig.
Je ziet hem zijn kudde hoeden met een koptelefoon op: hij is Engels aan het leren. Manuel heeft namelijk een plan: hij wil de tocht maken die de Cherokee-indianen maakten naar de vrijheid: De Tocht der Tranen. Daar bereidt hij zich op voor, hij en zijn onafscheidelijke ezel Gorrión.
Hij zoekt uit hoe hij het beest moet verschepen, hij zoekt sponsors en hij wil op pad. Het wordt hem van alle kanten afgeraden, maar ja: je bent Don Quichote of je bent het niet.
We zien hem op reis gaan, die wonderlijke man. En we reizen in gedachten met hem mee.
Manuel Moleira Aparicio speelt zichzelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten