Faam slecht. Dat was vroeger de regionale uitdrukking voor films als deze, tegenwoordig zou ik het eerder "bedroevend" moeten noemen. Houterig geacteerd, obligaat verhaal , geen enkel moment van spanning of verrassende plotwendingen.
Dane Hansen is een succesvolle headhunter en in de race voor een directeursbaantje. Om zo succesvol te zijn, moet hij wel 70 uur in de week werken, u kent de types wel. Hij verwaarloost uiteraard zijn gezin, zelfs thuis aan de eettafel is hij niet van plan om telefoontjes te laten lopen, hij staat altijd "aan".
Dat gaat natuurlijk niet lang goed: vrouw begint op hem te vitten, kinderen zien hem te weinig. Als dan het zoontje de diagnose leukemie krijgt en in het ziekenhuis belandt, dan moet er toch eindelijk enige zelfreflectie komen bij de poenige papa. Gaat hij voor zijn targets of gaat hij voor zijn zoontje en gezin?
Ik heb er nog wat spanning in proberen te brengen, in de recensie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten