Majesteitelijk blauw

Naast de Delftse variant overheerde gisteren natuurlijk de monarchistische variant van blauw. God#$%^^#@@mme, wat haalt dat mens het bloed onder je nagels vandaan.
Dat geaffecteerde praten is nog tot daar aan toe, maar het mooi-weer-gedrag om haar heen van "wees blij dat we geen republiek hebben, wat denk je dat dat kost en vind je de symboliek niet mooi" mag inmiddels wel eens vervangen door de realiteit: ons land verwijst graag naar genoemde, ahum, voordelen maar vergeet daarbij dat ze dan ook de consequentie moet dragen. Het gaat niet aan te zeggen dat zij nou net niet verantwoordelijk is voor deze tekst. Dat is ze wel: ze spreekt hem uit, ze onderschrijft hem en ze beseft verdomde goed wat de gevolgen zijn voor "heur volk".
Als je dan met droge ogen voorleest dat iedereen aan koopkracht inlevert, dat het allemaal wel nodig is omdat we het vertrouwen moeten hebben het samen te doen, dan kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat er boven haar hoofd een wolkje hangt met een bankrekening met een fors aantal cijfers. Aan haar letterlijk royale toelage zal opnieuw niet getornd worden. Solidariteit, Bea, begint bij jezelf. Vertrouwen, Bea, moet je verdienen. Bah, ik word altijd misselijk aan het eind van september...