Dialoog #1

Gisteren geen tijd voor blogs, gisteren was de dag van de dialoog! Onder collega's, in de trein, met het voetbalteam, met mijn lief: er dient gepraat gepraat gepraat te worden over deze onverkwikkelijke horror.
Kiest de wereld voor polarisatie (en is dus W.O. III een onvermijdelijk toekomstbeeld) of gaan we het gesprek aan?
Gaan we door met te zeggen dat dit een linkse actie is (zoals op het internet veel te lezen valt dat PvdA en Sp en Groenlinks zich dit moeten aantrekken) of dat dit juist een extreem-rechtse actie is (immers: meneer B wil terug naar oerconversatieve normen en waarden, bestrijdt alle vrije verworvenheden sinds de jaren 50-60-70 en dat kun je weinig anders dan rechts noemen)?
Blijven we dit een menings-uitingdiscussie noemen of zien we in dat dit met de vrijheid van godsdienst te maken heeft?
Is dit een exponent van de terugkeer naar religieuze waarden zoals die ook in Amerika de doorslag heeft gegeven of geven we toe dat de lont die Fortuyn in het kruitvat stak hiermee te maken heeft?
Durf je nog wel vrij te denken en te spreken of houden we de mond uit angst voor een verdere verdeling van onze maatschappij?
Denken we dat repressie hier het beste antidotum is of gaan we toch proberen het samen op te lossen?

Ik heb het antwoord niet, omdat er vele antwoorden zijn. Die wil ik graag in de komende maanden gaan horen, waar het kan zelfs gaan geven. Vandaar de nummering van dit blogje, ik hoop de eerste van vele.