donderdag, maart 30, 2006

No future

Dachtik dat ik uit de nofuture-generatie kwam, blijkt het al lang achterhaald te zijn.
De jeugd van nu, die groeit op met een ware doodsverachting: heftige spelletjes in combi met harddrugs-gebruik: Jackass is realiteit geworden voor een hele generatie eindtien-begintwintigers. Men skateboardt achter auto's, men vliegert van etage naar etage en dat allemaal onder invloed van hoestdranken en pillen...

Als het niet zo triest was om te lezen, zou het de oplossing kunnen zijn voor de jeugdwerkloosheid.
Ik moet de komende jaren toch maar eens mtv gaan kijken, over een jaar of wat moeten mijn dochters immers aan het imiteren slaan...

3 opmerkingen:

Peter te Riele zei

No future-generatie? Volgens mij ben jij gewoon weer een generatie opgeschoven. En maken de 'oudjes' zich weer eens zorgen over de jeugd van tegenwoordig.
De media zoomt gretig in op excessen met alle gevolgen van dien. Inderdaad wordt er veel geimiteerd, maar nog altijd door een zeer kleine minderheid. In plaats van ons zorgen te maken over de jeugd, kunnen we ons beter zorgen maken over de maatschappij. Laten we weer zorgen voor perspectief, voor avontuur en passie in plaats van bureaucratie, hebberigheid en geldzucht.
De jeugd = future!!!

Peterter

begt zei

hoopvolle woorden, peterter. maar is er dan al niet sprake van een "lost generation"?
de club die zich nu dagelijks volblowt en volparty't, die een school-dropout is en zo goed als zeker niet aan de bak kan komen.
Welke future bieden wij hen?

Met je eens dat de media een grote rol spelen in de beeldvorming, maar dat raken we langzaamaan gewend.
Perspectief bieden, daar moeten fondsen voor gecreëerd worden en das voorlopig een mindere prioriteit dan meer asfalt.

Peter te Riele zei

Je eigen future heb je zelf voor het grootste deel in eigen hand. Belangrijke handreiking kunnen ouders, vrienden en school bieden. Uiteindelijk zul je het zelf moeten doen met behulp van of ondanks.

Een goed voorbeeld doet goed volgen. In hoeverre zijn wij een maatschappij met samenhang, solidariteit, passie, warmte?
En lost generation? Wat zeggen ze ook alweer in Amerika of Engeland: It ain't over untill it's over! of zoiets. Kortom: hopelijk komen we gauw tot inzicht. En met we bedoel ik wij allemaal, en niet de jeugd.

Peterter