Een ode aan de vrije liefde in de jaren 70. Maar dan een negatieve. De veranderende moraal leverde uiteraard kansen op voor velen, maar vernietigde tegelijkertijd net zo veel relaties en levens.
We kijken naar een typische hoogbouw-galerij uit die tijd. Er komt een nieuwe buurvrouw wonen met een tienerdochter. De moeder is kunstenares en overduidelijk voorzien van een vrije moraal. Buurman vindt het maar wat spannend en gaat op het eerste het beste feestje al over de schreef. Gaat weg bij zijn vrouw, trekt in bij de kunstenares, op zoek naar zijn innerlijke zelf. Dat werk.
Zijn zoon ondertussen gluurt in volle bewondering naar de andere buurvrouw, een hunkerende schone die moet leven in de afwezigheid van haar man op zee. Smachtend brengt die de dagen door.
De moeder van dat jongetje dan weer is de enige die overduidelijk een andere standaard bezit. Ze vindt het allemaal maar gedoe, haar man moet weer normaal gaan doen, dan zal alles goed komen.
Forse dosis ongeluk dus, overdreven karikaturaal (zeg maar: Nederlands) gebracht. Bij vlagen vermakelijk, maar geen hoogvlieger. Wel fantastische retro-interieurs trouwens.
Met Marcel Hensema, David Eilander en Elise Schaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten