Kaleidoscopische documentaire over wat mensen zoal in hun kelder doen. In Oostenrijk in dit geval, maar ik maak me maar geen illusies dat het in ons land veel anders is, of in andere.
De film is een plaatjesboek en dus is het lastig om in een verhaal te komen, het is feitelijk een opsomming van rariteiten. Vrij expliciete rariteiten bij vlagen, daar moet je tegen kunnen. Maar als dat zo is, dan zie je een boeiend portret van de donkerste krochten van de menselijke geest.
Er is een club van oude musici met versleten nazi-idealen, er is een kinderloze vrouw die in de kelder een "kinderkamer" heeft ingericht met allerlei levensechte poppen, er zijn SM-stellen en jachtschutters. En nog zo wat
Niet zo filmisch als zijn Paradies-trilogie, maar minstens zo verontrustend. Seidl is een urgente filmer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten