Als je Maggie Smith-fan ben, dan probeer je alles te kijken. Ook vehikels als deze. Het is een lieve film, eerder dan een goede film. Fijn klein gespeeld, zowel door haar als door tegenspeler Alex Jennings. Dat maakt de film draagbaar. Vederlicht, kortstondig vermaak. Fijn voor een zaterdagmiddag.
Alan is toneelschrijver en woont in een keurige villastraat in Camden. Het fraaie uitzicht wordt ontsierd door een dame die in een busje woont dat ze om de zoveel dagen voor een ander huis parkeert. Net snel genoeg verplaatst ze zich om steeds alle bewoners tegen zich in het harnas te jagen.
Alan is alleenstaand en bekommert zich een beetje om de dame. Gaandeweg kweekt hij sympathie voor de mopperende zwerfster, die hem aan zijn (dementerende) moeder doet denken. Uiteindelijk geeft hij zelfs toestemming om het busje op zijn terrein te parkeren, als de verordeningen van de gemeente een dreigend wegslepen van de van aantonen. Stukje bij beetje leert hij meer van haar levensverhaal en de redenen van haar kommervolle bestaan.
Smith glorieert als de mekkerende zonderling, Jennings is uitmundend als de stugge maar lieve Alex. Dat spel, dat maakt de film voor iedereen te doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten