Doorgaans sla ik dit soort tv-films/miniseries over, maar door de aanwezigheid van Emily Watson én doordat ik bekend was met het verhaal, ben ik toch deze in tweeën gehakte film gaan kijken.
Achteraf terecht: Watson doet wat ze goed kan. Emotioneel inleven in een rol van een op het oog doodnormale en timide vrouw, die ze vervolgens naar de toppen van emotionele uitbarsting brengt. Het is geen "Breaking the Waves' of "Angela's ashes' , maar het is opnieuw een prima prestatie.
Watson speelt Janet Leach , een gemiddelde huisvrouw die een cursus volgt voor "Appropriate Adult". Dat is iemand die bij politieverhoren de toehoorder is om ten dienste van de verdachte te bevestigen dat verhoren volgens de regels en ordelijk verlopen. Ze is geen raadsman, maar wel een praatpaal en enigszins tot steun. Wat haar door de verdachte verteld wordt, dient ze ten vertrouwen te houden, dat kan en mag afwijken van de officieel vastgelegde gesprekken.
Ze heeft nog niet eens haar papiertje binnen als ze wordt gevraagd om toehoorder te worden bij gesprekken met een bizarre verdachte: Fred West, een simpele bouwvakker uit Gloucester, wordt ervan verdacht enkele van zijn dochters te hebben omgebracht en ze te hebben begraven in de tuin. Al in de eerste verhoren blijkt West een fantast, die speculeert op veel meer moorden. De recherche spit het hele arsenaal aan vermissingen en coldcases door en komt gaandeweg steeds verder in de verklaringen van West. Die , op zijn beurt, speelt met de waarheidsdrang van de recherche en daarbij heel handig gebruik maakt van de onervarenheid van de toehoorder.
Ze raakt geïmponeerd door de enge koelheid van de man, ze wil heel graag de rechercheurs helpen maar zit vast in haar rol: vertrouwen is vertrouwen, ze kan en mag niets doen met de verklaringen die West haar persoonlijk toefluistert.
Een stuk verderop in het proces, als West en zijn medeplichtige vrouw reeds langs vast zitten, zoekt de moordenaar opnieuw contact met haar. Hij heeft nog enige aanvullende verklaringen en wil die graag met haar delen, omdat zij hem altijd zo vertrouwend heeft behandeld. Leach komt in gewetensnood: haar gevoelens conflicteren. Laat ze zich voor het karretje spannen of helpt ze mee aan het vinden van de ultieme waarheid?
Ik kan me de toenmalige krantenberichten nog goed herinneren over deze spraakmakende zaak in de 90's. Iets te losjes verfilmt m.i. (de warrige houding van de moordenaar is niet altijd even geloofwaardig) , maar wel fijn om Watson deze innerlijke strijd zo goed te zien voeren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten