Ook niet goed, maar wat mij betreft iets beter te verdragen qua sfeer was deze. Iets te volgepropt verhaal dat graag van alles wil zijn: het wil feelgood, sociaal/psychologisch drama en thriller ineen zijn en dat lukt niet erg best. Jammer, want an sich zitten er goede elementen in het verhaal.
Zoals deze: Callie is een jongedame die haar school combineert met een bijbaantje. Ze moet wel, want het is het enige inkomen in huis. Paps is ontslagen door een bruut sanerende grote ondernemer in de buurt. Paps drinkt en vergooit zijn leven, hij heeft de moed opgegeven.
Als er op haar school pamfletten worden uitgedeeld als protest tegen de volgende bouwplannen van diezelfde onderneming raakt Callie betrokken. Ze wil wat doen. Voor de maatschappij, voor die leuke jongen die het verzet leidt maar vooral voor haar vader. Ze wil hem haar waardigheid teruggeven, ze wil tonen dat brute ondernemers niet de macht in een stad mogen overnemen.
DAT is het beste deel van het verhaal, want daar zit nog een bepaalde vorm van geloofwaardigheid in.
Het mindere deel is dat er rondom die actiegroep een aantal mysterieuze moorden en zelfmoorden plaatsvinden, juist op het moment dat men allerlei publicitair succes aan het boeken is. Langzaamaan rolt Callie er met grote ogen in (nee maar echt) en raakt ze betrokken bij de in- en externe problemen van de actievoerders.
Dat is het mindere deel van de film. ten eerste zijn de lijnen iets te mager uitgediept, ten tweede zit er een hoge mate van ongeloofwaardigheid in.
Met Jordan Hinson, Yani Gellman.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten