Hotel Nostalgia

Nu de datum 2 oktober nadert, word ik bevangen door nostalgie. Heeeeeel graag wil ik naar de Dam, maar ik voel me belemmerd door het feit dat ik de zorg voor mijn meiden heb. Elk weekend heb ik dat, is natuurlijk ook erg leuk.
Edoch, mijn gedachten gaan terug naar de eerste van twee anti-Golfoorlog II demo's van vorig jaar. Vroeg in januari stond ik met mijn drie jonge meiden (toen nog 5, 7 en 8) en met vriendje Frommel op de Dam. Koud nog, zo vroeg in het jaar. En wat een ongelooflijke berg onverstaanbare sprekers moesten we doorstaan. Bijna twee uur duurde het voordat we eindelijk aan de wandel konden. Mijn dochters waren toen al door en door verkleumd, de goede zaak was uit het oog verloren en er was nog slechts reden tot veel zelfbeklag.
Iets weerhoudt me om ze nu weer aan een grote mensenmassa bloot te stellen en het te verkopen als"we gaan lekker wandelen in Amsterdam, mag je af en toe iets boos roepen tegen onze premier en zijn vriendjes". Ik wil graag, maar zou eigenlijk van de organisatie willen weten of we echt van plan zijn op de afgesproken tijd te gaan lopen! Kijk, organiseren is organiseren!
En om nou op afstand in een provincieplaats het tij te gaan staan keren...