Ai, een weigering!

Gevleugelde woorden van Hans Ijsvogel (althans, die deed toch de paarden??) vroeger als het met een springruiter getooide dier vroeger de mist in ging bij zo'n concours.
Die associatie krijg ik als ik nu lees dat een fors deel van onze scholen aan hen verstrekte exemplaren van het jongeren-homoblad "Expreszo" hebben geweigerd. Deze wensten ze niet in distributie te nemen, dat wensten ze niet onder hun leerlingen te verspreiden.
Hoewel zelf nog redelijk overtuigd van mijn heteroschap, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de gemiddelde leerfabriek van tegenwoordig (van "leren" he, niet van "lederwaren") wel wat informatie kan gebruiken over de gaye zijde van het sexueel jongerendom. Ik stel me zo voor dat die het zwaar hebben in zo'n strikt gereguleerde omgeving.

Wat ik me nu afvraag is of de springruiters die die scholen besturen, ook consequent zijn en ook andere informatie weigeren te verspreiden: als er weer zo'n "normen en waarden"instructie komt, zouden ze die dan weigeren? Als er weer informatie over het waarom van allerlei bezuinigingen op onderwjis komt, zouden ze dat dan weigeren? Als er folders vol lof over de doop van weer een prinsentelg rondgestuurd worden, weigeren ze die dan?
Wat maakt de schoolbesturen toch zo selectief??