Ik mag 'm best graag zien, die Ulrich Tukur. Gedegen Duitse acteur, die veel bijrollen heeft gespeeld en slechts in een aantal kleinere films (zoals John Rabe) de hoofdrol. Hij valt nooit tegen.
In deze film is hij Clemens Trunschka, een vertegenwoordiger die van zijn baas de opdracht krijgt om een grote Amerikaanse oliebaron te strikken voor een zakelijke deal. Aanvankelijk moet hij dat bij een in Duitsland gehouden conferentie doen, maar dat mislukt door eigen toedoen. Hij krijgt een hernieuwde kans van zijn baas en wordt op missie naar Houston, Texas gestuurd.
Langzaam verwordt Trunschka tot een irritante private detective die op allerlei manieren het leven van de zakenman probeert binnen te dringen.
Bovenstaande is de plotlijn van het verhaal, maar kernpunt van de film is het langzaam uit elkaar vallen van het leven van Trauschka. Zijn rammelende huwelijk kan hij niet meer op de rit krijgen, zijn baas stelt hij keer op keer teleur, zijn sociale omgang in het hotel is abominabel en zijn drankgebruik is bij tijd en wijle niet meer te beteugelen.
Hij glijdt af, alles valt uit zijn handen. Gek genoeg op precies hetzelfde moment als er een echt gesprek met de oliebaron tot stand lijkt te komen.
Moeilijke film, misschien ook wel niet echt goed. Maar Tukur is ok en is de enige reden dat de film zijn best doet er een voldoende uit te slepen.
Met : Ulrich Tukur, Garret Dillahunt, Jenny Schilly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten