Je wordt ouder, Papa!

Afgelopen april hadden we een discussie met het voetbalteam: wel of niet overgaan naar de veteranencompetitie. De jongere tegenstanders werden nu wel erg jong, de mogelijkheid tot presteren werd wel erg klein.
Uiteindelijk ketste de overstap af op het vroege aanvangstijdstip van veteranenwedstrijden. 10 uur zondagochtend is voor veel van mijn stappende ploeggenoten te vroeg.

Nu, seizoen 20052-2006: drie wedstrijden gespeeld, nul punten, acht a negen geblesseerden en al 21 doelpunten tegen.
Lichtpunt gisteren was dat we eindelijk ons eerste eigen goaltje meepikten, daardoor bleef het negatief saldo tot acht beperkt. En géén tien tegengoals dus, nog steeds niet.
Dat gaat dan ook het streven worden dit seizoen: onder de tien blijven, af en toe een goaltje meepikken en de nazit zo laten blijven als ie altijd al was: gezellig en doorgaans langdurig!!
We worden een beetje een cliché-team, maar cliché's zijn er tenslotte niet voor niets.

Ohja: nog een lichtpuntje was dat een KNVB-primeur hadden. wij waren gisteren het eerste competitieteam waarin vader èn dochter (!) in de opstelling stonden. Door de hoge uitval moest de gereedstaande dochter van onze voorstopper ook nog aan de bak... en ze was zo ongeveer "man" of the match...